89
APOLOGETICA.
ab
eorum
potestate
aufugerent,
sed
de
ijs
in
se¬
quentibus.
Quidni
crederent
Thomae
Aquinati,
dicenti,
nihil
prohibere
artem
vti
naturalibus
causis
ad
producendum
naturales
&
veros
effe¬
ctus.
Quamobrem
pedibus
in
sententiam
Mar¬
silij
Ficini
eunt,
qui
Viuentia
omnia
tam
plantas
quam
animalia
spiritu
quodam
se
multiplicare
affirmant.
Spiritum
autem
in
metallis
crassiori
cohiberi
materia,
qui
si
aliquantum
ritè
secer¬
natur,
secretúsque
in
sua
sede
connaturali
con¬
seruetur,
praeter
omne
falsum
posset
sibi
simile
generare
Qui
tantorum
virorum
&
tot
gentium
consensui
non
credit,
rationibus
ne
ipsa
expe¬
rientia
victum
se
fatebitur,
sed
potius
Diabolo
&
futilium
magorum
nugamentis,
quàm
Deo
&
naturae
potestati
transmutationis
effectum
ad¬
scribit.
Sed
quaeso
à
quibusnam
potissimùm
Ar¬
ti
contradicitur?
Ab
iis
nempe
qui
mea
olfece¬
tunt
aut
nunquam
libros
Chemicos
nisi
raptim
perlegerunt:
Eo
plane
modo
quo
canes
è
Nilo
aquam
lanibunt
&
fugiunt,
qui
cum
non
intel¬
ligant
intima
naturae
penetralia
scrutantibus
Philosophis
&
arti,
ingenij
tarditate
culpam
imponunt.
At
quid
iniquius
quàm
vt
oderint
homines
quod
ignorant.
Quid
magis
temera¬
rium
quàm
vt
iudicium
ferat
rei
imperitus?
Du¬
dum
non
frustra
exclamauit
comicus.
Homine
imperito
nusquam
quicquam
iniustius,
qui
nisi
quod
ipse
facit,
nihil
rectum
putat:
At
si
di¬
ceret
Scientia
non
habet
inimicum
nisi
igno¬
rantem.