88
PRAEFATIO
summo
Deo
in
hoc
mundo
homini
conces¬
sum
fuisse
magnificentius,
aut
sublimius:
&
sum¬
mopere
summo
studio
inuestigandam
vigi¬
lique
labore
quaerendam
praedicant.
Forte
in
hoc
falluntur
qui
artem
negant,
quòd
cum
infi¬
niti
Chemici
huic
vacent,
neminem
videant
qui
se
scientiam
adeptum
esse
glorietur.
Sed
sa¬
pientibus
&
causas
euentuum
perscrutantibus
nihil
admiratione
dignum
contingit.
Quando¬
quidem
admirationis
mater
ignorantia
ipsa
est.
Quotusquisque
enim
est
qui
in
debita
materia
operetur
vt
oportet?
Vnus
vix
è
millibus.
Quid
igitur
mirum,
si
debito
multi
frustrantur
fine?
Quare
non
insulse
Auicenna
inquit,
Qui
accepit
quod
debet
&
miscet
&
operatur
vt
debet,
pro¬
cedit
inde
vt
debet
procedere.
Plerique
indocti
sunt
sine,
qui
ne
communem
quidem
sermonem
intelligant,
eò
minus
ergo
metaphoras
&
sapientum
analo¬
gias.
Alij,
quamuis
docti
sint,
&
ingenio
per¬
spicaci,
libros
tamen
non
habent,
ant
quia
ex¬
pendere
&
illorum
pretia
non
valent
soluere
ob
auaritiam,
aut
non
possunt
ob
paupertatem
sibi
comparare,
aut
quod
exemplaria
inuenire
nequeant,
iis
in
locis
quibus
immorantur
&
à
peregrinatione
abhorreant:
illi
verò
qui
libros
&
artem
per
DEI
gratiam
consequuti
sunt,
me¬
minerint
dicti
Salomonis,
sapiens
abscondit
scientiam;
Os
autem
stulti
confusioni
proxi¬
mum
est.
Neque
enim
desunt
causae
quare
scien¬
tes
se
se
non
reuelent.
Cur
verò?
Vno
verbo
re¬
spondebo:
Felix
quem
faciunt
aliena
pericula
cautum.
Plurimi
nostris
temporibus
miserè
pe¬
rierunt
ob
Principum
inuidiam,
timentium
ne
ab