87
APOLOGETICA.
quaestionem
soluendam.
Dicam
igitur
cum
illo
Doctissimo
Viro,
Doctissimorum
&
integerri¬
morum
virorum
scripta,
D.
Thomae
Aquinatis,
Hermetis
Trismegisti,
Raymundi
Lullij,
Marsi¬
lij
Ficini,
Arnaldi
Villanouani
(quem
Iohannes
Andreas
Iurisconsultus
vocat
Theologum,
summum
Medicum,
&
Alchemistam
(&
a¬
liorum,
qui
omni
exceptione
sunt
maiores,
Ar¬
tem
verissimam,
&
naturae
genetricis
aemulam.
Et
cur
Viris
tam
praeclaris
fidem
detrahendam
&
sciolis
quibusdam
potius
credendum
iudica¬
bimus,
qui
peruerso
ludicio
cauillantur
artem
vanam
&
adulteram
esse?
quique
clamitant,
non
alia
de
causa
aenigmaticè
&
obscurè
tradi¬
tam,
nisi
vt
exercerentur
otiosorum
hominum
ingenia?
Absit
vt
existimemus
antiquos
illos
venerandae
authoritatis
philosophos
consultò
aliquid
falsitatis
memoriae
commendare
voluis¬
se,
qui
summam
operam
Veritati
inquirendae
semper
nauarunt,
famamque
in
posteros
non
ex
nugis
&
inanibus,
sed
arduis
&
sublimibus,
veroque
ac
stabili
fundamento
nixis
quaesi¬
uerunt.
Huc
etiam
accedit
diuersarum
gentium
consensus.
Nec
enim
Latinorum
solùm,
sed
&
Graecorum,
Aegyptiorum,
Arabum,
Chaldaeo¬
rum,
Gallorum
&
Germanorum,
Hispanorum
&
Anglorum
de
Metallorum
metamorphosi,
monumenta
quotidie
studiosorum
hominum
manibus
teruntur,
quae
vno
ore
quasi
(quan¬
quam
linguis
dissonis)
clamant
esse
artem
ve¬
rissimam,
nihilque
post
legem
diuinam
(vt
in
principio
diximus,
in
qua
est
salus
animae)
à