86
PRAEFATIO.
probare
artem
Chemiam
nullius
momenti
esse.
Negans
insuper
Thomam
Aquinatem,
Ray¬
mundum,
Arnaldum,
libros
de
Lapide
Philoso¬
phorum,
eorum
nomini
attributos,
scripsisse.
Sed
bene
est,
quod
huiusmodi
libri
in
Biblio¬
thecis,
vbi
Praesides
fuerunt,
extant:
imò
quòd
apud
me
aliquot
sunt
etiam.
Valeat
igitur
Rhe¬
tor
Guibertus
cum
sua
loquacitate,
quâ
nihil
vtilitatis
adipiscitur,
praeter
latinitatem,
in
qua
summopere
sibi
placet.
Nam
meretriciis
illis
orationis
pigmentis
&
verborum
phalerato¬
rum
apparatu,
non
docere,
sed
fallere,
non
pa¬
scere
animos
solidis
doctrinae
cibis,
sed
inani¬
bus
titillare
verbis
euenit:
quod
certum
se¬
quentibus
demonstrationibus
patebit.
Non
te¬
merè,
Magister
Guiberte,
rescindendum,
quod
longa
consuetudine,
multaque
vetustate
fir¬
mum
est.
At
huic
scientiae
quaesita,
&
firma
vir¬
tute
parta
gloria
est.
Non
igitur
tuis
scriptis
aut
tuorum
similibus
corruet.
Cùm
ante
Aescula¬
pium,
longè
ante
Hippocratem
confirmata
&
stabilita
sit.
Temerè
igitur
facis,
quod
vetustate
multa
firmum,
id
pauca
latinitate
destruere
ve¬
lis:
quod
tamen
fieri
non
potest,
nec
vlla
arte,
nullis
consiliis
opprimi.
Cuique
igitur
suis
stu¬
diis
frui
concedatur.
At
nostri
instituti
minimè
est,
tempus
in
huiusmodi
nugis
refellendis
tere¬
re.
Sed
breuitatis
causa
te,
D.
Guibertum,
re¬
lego
ad
proaemium
a
Doctissimo
Magistro
Theobaldo
de
Hochelande
Mittelburgensi
e¬
ditum,
de
Alchemiae
difficultatibus.
Ibi
enim
quicquid
desideratur
&
excogitari
potest,
repe¬
ritur;
vt
nemo
amplius
addere
aliquid
possit
ad
quae¬