91
APOLOGETICA.
mi
emere?
Pragae
verò,
meo
tempore,
idem
ab
Edoardo
Kelleio
factum
est
in
aedibus
Docto¬
ris
HAgecij
[sic]
Thaddaej,
Vbi
libram
integram
ar¬
genti
viui
in
purissimum
aurum
conuersam,
gut¬
tulâ
vnica
liquoris
rubicundissimi,
vidi.
Extat
adhuc
&
seruat,
vt
incredulos
exemplo
illo
vin¬
cat.
Prae
manibus
saepius
habuj,
&
quod
ma¬
gis
mirum
est,
restat
videre
signum
illius
laticis
haerentis
supra
mercurium
in
aurum
conuer¬
sum,
instar
rubinj,
&
ex
illo
residuo,
posse
ite¬
rum
tantum
auri
fabricare,
quàm
antea.
Taceo
nunc
de
Bohemia
&
Saxonia,
tempus
omnia
reuelat.
Et
nisi
de
his
librij
plures
editi
essent,
inter
quos
lege
libellum
de
Veritate
&
antiqui¬
tate
attis
Chemiae
authore
Petro
Roberto
Val¬
lense,
&
Petri
Boni
Ferrariensis
de
certitudine
artis,
qui
inter
alia
inquit,
Saltemsileant
&
quae
ipsi
ignorant
non
condemnent.
Nemo
verus
Sapiens
artem
negauit.
Meditentur
haec,
Ars
si
sit,
quomodo
fit:
Et
si
non
sit,
quomodo
non
sit.
Aui
tempus
expectent,
quo
Deus
aliquem
exci¬
tet,
vt
ars
clarior
&
lucidior
euadat.
Quando¬
quidem
Dei
prouidentia
praeuisum
est,
vt
quis¬
que
ambulet
in
vocatione
quam
vocatus
est.
Et
ne
sutor
vltra
crepidam.
Arrige
aures.
D.
Gui¬
berte
&
Orationi
meae
attende.
Quandoqui¬
dem
multa
hactenus
à
Philosophis,
qui
verè
Philosophi
dici
&
meritò
possunt
vocari,
oc¬
cultata
fuere:
in
tui
gratiam
&
tui
similium
artem
à
Veteribus
Patribus
aenigmatibus,
obscuris
Vocibus
refertam,
enucleabo.
At
primùm
&
necessarium
in
qualibet
scientia
habere
subie¬
ctum
oportet,
circa
quod
aedificetur.
Haec
au¬