96
PRAEFATIO.
corruptibilia
corruptibilibus
miscerentur.
E¬
tiam
Author
naturae
Deus
materiam
quandam
lapidis
vnicam
&
simplicem
creauit,
quàm
me¬
tallorum
radicem
sapientes
vocauerunt.
Si
per
Chemistam
Philosophum
non
disponeretur
de
po¬
tentia
ad
actum,
semper
in
eodem
statu
perma¬
neret,
veluti
vitri
materia.
Nam
si
per
magiste¬
rium
vitriarij
non
disponatur,
nusquam
vitram
fie¬
ret.
Haec
lapidis
materia
vnica
est
res,
vt
saepius
repetitum
est
Igitur
vnum
quod
est,
non
nume¬
ratur,
nec
diuiditur.
Si
enim
numeraretur,
vnum
esse
desineret.
Et
si
diuidatur,
compositum
esse
in¬
cipit.
Vnum
verò
&
simplex
memento
accipere,
si
vis
in
Philosophia
profiteri.
Ab
vno
&
simpli¬
ei
qui
in
Philosophia
recedit,
finem
&
perfectio¬
nem
nunquam
inueniet,
quandoquidem
natura
ex
vno
produxit
omnia:
&
sic
in
vno
conueniunt
am¬
bo
simul.
Est
natura
mater,
&
ars
filia.
Et
vbi
natura
desinit,
ibi
ars
incipit.
Et
sic
est
ordo
&
regula
veritatis
&
non
aliter.
Vnum
igitur
vbi
inuenisti,
quod
in
se
ipso
habet
omnia,
quibus
ad
perfectionem
sui
indiget,
alia
extranea
illi
v¬
ni
rei
adhibere
noli,
aliâs
non
perfectiones,
sed
corruptionem
operaberis,
&
ipse
pessimè
de¬
cipieris.
Materia
enim
lapidis
est
vnica
res,
non
adeo
simplex,
quin
quatuor
constet
ele¬
mentis,
vt
caeterae
tes
elementatae.
Sicuti
ar¬
bor
plantata
ex
seipsa,
in
seipsa,
&
per
sei¬
psam,
suos
fructus
profert
in
tempore
suo.
Nostra
enim
materia
sic
se
habet
vt
arbor,
si
transplantetur,
sua
quoque
aqua
irroretur,
producet
suum
fructum,
quò
supra
impura
metalla