171
LAPID.
PHILOS.
THEORA.
sunt
ratiocinati.
Si
spirituùm
coniunctione,
cor¬
pora
mortua
viuificauimus,
quid,
si
viuum
cor¬
pus
calcinantes,
atque
in
puram,
&
simplicem
aquam
redigentes,
sublimatos
spiritus
terrae
fo¬
liatae,
&
sublimatae,
inceratione
ea
imbiberemus
simulque
fixaremus;
&
fixata
super
corpus
mor¬
tuum,
purgatum,
proijceremus,
&
aliquandiu
in
fluxu
teneremus,
videremusque
quomodosi¬
bi
mutuò
permiscerentur,
&
quid
tandem
ex
his
esset
euasutum?
Ergò,
cum
hoc
toto
progressu
obseruato,
viderent,
facta
proiectione,
massam
suam
esse
frangibilem,
rationem
eius
rei
inda¬
gantes,
intellexerunt,
materiam
spirituum
cum
viuo
corpore
fixatorum,
fortiorem
esse,
quàm
vt
metallum
mortuum
repurgatum,
eamposset
ferre.
Itaque
fusa
rursum
massa
illa
frangibili,
ei
bonam
adhuc
metalli
mortui
repurgati
quan¬
titatem
admiscuerunt:
vnde
cùm
massam
suam,
non
quidem
ita
frangibilem,
vt,
ante,
sed
tamen
nondum
malleabilem,
viderent,
cognouerunt,
crebra
metalli
mortui
appositione,
refusione¬
que,
tandem
malleo
ductibilem
euasuram.
Quod
re
ipsa
verum
esse
comperientes,
metal¬
lumque
imperfectum,
ea
ratione,
in
verum
So¬
lem,
aut
Lunam
transmutari,
id
opus
secundi
ordinis
vocauerunt:
eò
quòd
iam
praedictâ
me¬
dicinâ,
super
corpora
mortua
metallica
puri¬
ficata,
proiectione
faciebant.
Porrò
cum
spiritibus
subiectis,
tum
viuis
corporibus
fixatis,
proiectionem,
super
purga¬
ta
Metalla,
foelici
successu,
fieri
viderent:
vlte¬
rius
progrediendum
rati,
in
perquirenda
ratio¬
ne,
mortua
corpora,
absque
vlla
praerogatione,
Opus
se¬
cundi
ordinis