Fixatio
Progres¬
sus
primi
ordinis.
170
IOHANNIS
HOLLANDI
rent,
necessariò
inueniendam
sibi
rationem
vi¬
derunt,
qua
spiritus
cum
corporibus
ita
firmi¬
ter
colligarent,
vt
nulla
ignis
violentia,
à
se
mu¬
tuò
possent
separari:
quam
quidem
congrega¬
tionem
intellexerint,
nulla
alia
re
fieri
posse,
quàm
ipso
igne
ita
lento,
vt
spiritus
paulatim
as¬
suescentes,
tandem
in
eo
fixi
permanerent,
Inuento
igitur
vitro
huius
formae
cui
spiritus,
&
corpora
include¬
rent,
furnoque
fixatorio,
iustoque
igne,
per
gradus,
paulatim
augen¬
do,
dum
vehementiorem
ignem
ferre
valeant,
id
opus,
fixationem
appellauerunt.
Qua
perfecta,
materiam
suam
fuderunt,
eamque
in
veram
Lunam
videntes
conuersam,
magnoperè
sunt
gauisi:
totumque
hunc
progressum
primi
ordinis,
vocauerunt,
eò
quòd
a
veteribus
physicis,
primus
esset
in¬
uentus.
Sed
cum
Methodum
istam,
propter
cor¬
porum,
&
spirituum
calcinationes,
sublimatio¬
nes,
solutiones,
purgationes
&
fixationes,
valde
prolixam
esse
viderent,
&
non
satis
fructuosam:
quod
post
omnes
istos
labores
praeter
perfectum
metallum,
nempe
Solem,
vel
Lunam,
pro
in¬
stituti
operis
ratione,
nihil
haberent:
cùm,
in
quam,
ista
animaduerterent,
&
tum
viderent
metallum,
spirituum
beneficio,
posse
viuificari,
&
in
eum
statum
perduci,
vt
quoduis
examen
valeat
sustinêre:
de
inuenienda
&
compendio¬
siori,
&
fructuosiori
via,
cogitare
coeperunt.
quam
non
esset
necesse
corpora
cum
spiritibus
mi¬
scere:
eaque
simul
fixanda,
ponere.
Qua
de
re,
sic
sunt
Image
1