169
LAPID.
PHILOS.
THEORIA
Quo
facto,
ea
super
marmor,
cum
aceto
distilla¬
to,
triuerunt,
atque
in
eo
aceto,
in
aquam
cla¬
ram
soluerunt;
interioribus
faecibus
in
fundo
relictis,
&
claro
per
inclinationem
effuso.
Deinde
cum
corpora
rursum
coagulanda,
sibi,
intelligerent,
si
simplicem
aquam
essent
habitu¬
ri,
ad
spiritus,
&
corpora
in
suo
fundo
coniun¬
genda,
ac
permanentes
colligenda:
Acetum
sic¬
co
calore
euaporarunt,
siccumque
puluerem
in¬
uenerunt,
quem
postquam
subtili
ignitione,
absque
fusione,
calefecissent,
existimauerunt,
in
aquam
communem
rursus
esse
soluendum.
Sed
cum
magnam
faecum
quantitatem,
tam
in
aqua,
quàm
in
aceto
inuenirent,
ad
eas
per
distil¬
lationem,
ab
iis
separandas,
idonea
vasa
excogi¬
tarunt:
sicque
primùm
inuenta
est
distillatio,
per
aquam,
aqua
communi
à
frecibus
suis
se¬
parata.
In
ea
dictum
puluerem
soluerunt
in
a¬
quam
valde
claram,
&
limpidam,
quam
in
vi¬
treis
vasis,
ad
vsum
itidem
seruarunt.
Iam
verò
corporibus,
ac
spiritibus
in
duas
aquas
simpli¬
ces
redactis,
de
iusta
vtriusque
quantitate
cogi¬
tantes,
intellexerunt,
in
coniunctione,
plus
a¬
quae
corporis,
quàm
spiritus
esse
sumendum:
Vnam
alioqui
spiritus
partem,
cum
vna
cor¬
poris
mixtam,
igne
adiuncto,
in
fumum
esse
a¬
bituras,
optimamque
corporis
partem,
spiritum
secum
elaturum.
Itaque
cum
vna
aquae
spiritus
parte,
duas
aquae
corporis
miscuerunt,
atque
in
vase
vitreo,
super
cineres
calidos,
in
puluerem
congelarunt;
ex
quo,
ad
fundendum,
si
igni
ad¬
mouerentur,
cum
metuerent
ne
spiritus
auolan¬
tes,
corpus
solum
in
tigilli
fundo,
relinque¬