Sublima¬
tus
Luna
color
al¬
bus.
194
IOHAN.
HOLLANDI
lutamentis
siccatis,
ignem
subijce,
primò
len¬
tum,
deinde
per
gradus
paulò
fortiorem,
vt
ma¬
teria
sublimari
incipiat,
quod
exiguo
igne
con¬
tingit:
quem
tum
memineris
in
eodem
gradu
seruare,
vt
materia
lentè
&
aequaliter
sublime¬
tur;
&
cum
videris
tardius
sublimari,
augeto
aliquantulùm
ignem:
sin
omninò
desinit
subli¬
mari,
gradum
eò
vsque
intende,
vt
vitri
fundum
candescat:
quod
si
nec
tum
quidem
quicquam
amplius
ascendit,
sine
vt
refrigescat,
demptoque
alembico,
sublimatam
inuenies
materiam,
in¬
star
niuis
albam,
ac
vitri
instar
perlucidam,
quae
quidem
est
intrinseci
eius
in
extrinsecum
con¬
uersio.
Porrò
in
cucurbitae
fundo
aliquantulùm
fusci
pulueris
inuenies:
quod
in
interioribus
partibus
latuerat,
nihil
aliud
est,
quàm
faecis
ge¬
nus
quoddam,
ponderis
tamen
non
expers.
Id
igitur
tanquam
inutile
abiice,
&
materiam
tuam
cucurbitae
impositam,
iterum
sublima,
vt
prius:
faecibusque,
si
quae
sint
(quod
tum
non
arbitror)
abiectis,
sublimationem
repete:
donec
materia
instar
cristalli
sit
perlucida,
omnemque
niuis
albedinem
superet:
tum
namque
satis
erit
subli¬
matum:
quo
autem
saepius
sublimatur,
eò
faci¬
liùs,
&
lentiori
igne
ascendit,
eoque
spiritualior
fit,
&
subtilior,
ac
etiam
proiectionis
subtilio¬
ris.
Neque
enim
alia
est
Lapidis
multiplicatio,
quàm
sublimatio,
&
distillatio
saepius
repetita,
quae
tandem
reddi
potest,
vsque
eò
subtilis,
vt
vitrum:
licet
vno
pede
densius
sit
penetraturus,
neque
vllis
omnino
vasis
possit
contineri.
Et
quicun¬
que
aliam
multiplicationem
quaerit,
vel
intelli¬
git,
is
artem
ignorat.
Coeterum
sublimatione
fi¬
nita,