12
Aureliae
occultae
Philosophorum
gis
considerantes
quae
naturae
huius
mundi
conueniunt,
quam
quae
coelesti
illi
Regi
attribuuntur.
ADOLPHVS.
Concionem
equidem
pastoris
cuiusdam
audire
mihi
videbar,
licet
diffiteri
nequeam
spiritualia
haec
oneri
mihi
fore,
&
actiones
vitae
meae
iuxta
hanc
normam
instituere
non
libeat,
sed
forsan
&
olim
haecce
didicisse
&
perfecisse
iuuet.
Interim
tamen
vires
ingenij
exerere
&
ea
omnia
fa¬
cere
sedulo
annitar,
quae
per
humanae
nostrae
imbecilli¬
tatis
vires
facere
licet.
Verum
cum
antea
thesauri
huius
mundi
mentionem
feceris,
aueo
ex
te
scire,
quisnam
ille
sit
thesaurus
mundanus,
videor
enim
&
mihi
eum
iam
pridem
cognouisse,
eumque
nullum
alium
esse;
quam
mundi
huius
opes
&
diuitias.
Quod
si
vero
alius
&
diuersus
ab
opinione
mea
hic
sit,
eius
descriptionem
&
cognitionem
pleniorem
à
te
vehementer
expecto.
SENIOR.
Quidni
expectare
eius
cognitionem
te
pleniorem
pu¬
tem?
Cum
vel
vniuersus
hic
mundus
eius
cognitione
arde¬
at,
verùm
persuasum
hoc
tibi
habeas,
esse
thesaurum
hunc
virtuosam
&
spiritualem
essentiam,
nec
solum
diuitijs,
sed
etiam
medica
scientia
pollentem,
&
quidem
tali
medica
potione,
qua
homines
insuperabilibus
morbis,
diuina
aspi¬
rante
gratia,
liberantur,
quibus
etiam
medicus
alius
leua¬
men
aliud
afferre
nequeat:
hoc
vero
mysterium
omnem
au¬
ri
argentive
praestantiam
longe
exuperans,
rationem
hu¬
manam
exacuat,
&
plenum
est
mysteriorum,
quae
vel
incre¬
dibilia
alijs
videntur.
De
his
omnibus
Apocalypsim
Her¬
meticam
Theophrasti
perlegere
poteris,
non
enim
hac
vi¬
ce
ego
tibi
dicere
constitui
quidnam
ille
sit,
mysterium
namque
hoc
arcanum
est
&
absconditum
ab
ipso
mundi
ex¬
ordio,