88
14
Aureliae occultae Philosophorum
credibile vnquam videbitur, huius artis mystas verum au¬
rum & argentum ex alijs inferioribus metallis producere
posse, & vel diuina virtute vel incantationibus & mini¬
sterio daemonum fieri haec puto. Praesertim cum pleros¬
que de familiaritate cum daemonibus suspectos non abs re
audiuerim saepiuscule. Verum à te, vir venerande, cum
videam te huius artis haud leui cognitione imbutum, eni¬
xius audire gestio, licet mysteria huius reuelare alia & pri¬
maria recuses, verùm de hac & accuratius iudicium, num
scilicet hocce donum vere à Deo Opt. Max. hominibus da¬
tum siet, tantam metamorphosin naturae arcanorum insti¬
tuere, quae quidem cogitantem magna me subit admiratio,
praesertim cum & nonnulla legisse me recordor, in hunc
sensum, verum sensum eorum assequi minus videbar cum
recondito ab alijs dicendi genere mystae huius artis vti so¬
leant, hinc vanae tot annorum & sumptuum laborumque
immensorum profusiones, vt vere exclamare hic mihi li¬
ceat, dubiam plane, incertam ac fallacem spem esse, quę huic
arti addictos nutrit, praesertim cum nullibi verùm effectum
huius videre liceat.
SENIOR.
At, verum huius artis effectum, & finem ego tibi, ami¬
ce, ostendam, quo certitudinem eiusdem, & me possesso¬
rem eius verum agnoscas, at lapidi hoc dictum velim, hoc
vero persuasum tibi habeas, me vna cum alijs huic studio
addictis radicem huius arboris veram optime cognitam ha¬
bere, quae tamen radix alijs omnibus ignota eo vsque est,
donec de arbore decidat, & ab alijs etiam ac vulgo cogno¬
scatur. Ne vero taedio afficiaris, cum videris me prolixius so¬
lito de hisce disserere, sic enim ratio huius artis exigit,
& primaria, praestantiaque praecedere debent, terrenis sub¬
sequentibus, ad quaestiones autem mihi à te propositas, in¬
ferius