48
Aureliae
occultae
Philosophorum
Pars
Prima.
vt
alijs
ex
vsu
quod
siet,
monstrem,
nec
animus
meus
spi¬
ritusve
vitijs
aut
flagitijs
contaminatus,
alijs
scandalo
ce¬
dat,
quantum
quidem
in
hacce
humanae
carnis
fragilitate
fieri
vnquam
poterit.
SENIOR.
Hoc
tibi
persuasum
habeas,
etiam
illum
misericordiae
opera
exercere
commode
posse,
qui
mediocri
opum
afflu¬
entia
gaudet,
&
quidem
beneficentia
ex
tenui
opum
riuo
profecta
Deo
impensius
probatur.
Verum
enimuero
cum
animi
tui
candorem
satis
perspexisse
mihi
videar,
sub
finem
nostri
huius
colloquij
mysterium
hoc
Parabolarum
tegu¬
mento
inuolutum
tibi
trado.
Tuum
vero
erit,
lectioni
prae¬
dictorum,
caeterorumque
qui
huius
mysterij
arcana
resera¬
runt,
attentiori
studio
inuigilare,
praesentem
vero
com¬
mentatiunculam
in
tui
vsum
à
me
conscriptam
maximope¬
re
obserues,
caeterorum
curam
Deo
Opt.
Max.
committe.
ADOLPHVS.
Equidem,
venerande
senex
pro
munere
adeo
pretio¬
so
&
institutione
quam
hactenus
ex
te
percepi,
fideli,
gra¬
tias
habeo
tibi
immensas,
&
quantas
animo
concipere
pos¬
sum,
sancte
interim
promittens,
me
diligenti
lectione
in
succum
sanguineum
tradita
conuersurum:
Dei
vero
opem
ardentibus
votis
implorabo,
&
vitae
actiones
omnes
ita
in¬
stituam,
vt
virtutum
exemplum
alijs
praebeam,
omnia
vero
studia
mea,
&
operam
tuis
commodis
dico,
consecro,
offero.
SENIOR.
Vtinam
vero
haec
omnia
Dei
benignitate
adiuuante
ita
fiant:
Quod
si
vero
Deus
Opt.
Max.
huius
mysterij
cognitionem
tibi
largitus
fue¬
rit,
gratus
esto,
soli
Deo
laudem
&
gloriam
referens,
iuxta
dictum
illud
Ieremiae
9.
Sapiens
non
glorietur
in
sapientia
sua,
nec
fortis
fortitudi¬
ne,
nec
diues
diuitijs
suis
fidat:
qui
vero
gloriatur,
in
hoc
solo
glornietur,
quod
cognouit,
quod
ego
sum
Dominus,
misericors
&
iustus,
inquit
Dominus,
Deus
tuus,
Amen.
Finis
partis
primae.