DE
AXIOMAT.
HERMET.
59
II.
Ars
substantiam
non
producit.
Ἡ
τέχνη,
inquit
Pachymerius,
οὐσίαν
οὐκ
ἀπεργάζεται.
Vnde
Lull.
c.
53.
Theor.
test.
p.
93.
b.
Ars
non
potest
dare
formam
substantialem
rebus,
sicuti
facit
na¬
tura
per
ingenium
suae
nobilis
operationis:
ideo
necesse
est
arti
ad
naturam
recurrere,
vt
eius
sub¬
stantiales
formas,
quas
iam
creauit,
ad
forman¬
dum
corpus
obtineat.
Hoc
saltem
ars
potest,
nempe
auxiliari
naturae,
habito
semine.
Quema¬
dmodum
id
euidenter
agricultura
docet:
vbi
agri¬
cola
semen
creat
nullum,
sed
tantùm
arando,
oc¬
cando
&
stercorando
agrum
colit,
atque
eo
dis¬
ponit,
vt
semen
iam
ante
à
natura
creatum
foe¬
cundiores
ferat
fructus.
Olitor
etiam
hic
tibi
exemplo
erit.
Hic
non
creat
surculum,
quo
ar¬
bores
propagare
nouit,
sed
iam
à
natura
in
sua
arbore
productum
atque
inde
rescissum
alii
trun¬
eò
adhuc
viuo
inserit,
vt
in
eo
in
arborem
ma¬
gnam
excrescat,
atque
plures
proferas
fructus,
quam
si
in
sua
prima
arbore
relictus
fuisset.
Quod
bene
notabunt
sophistae,
qui
semen
auri
ex
rebus
alienis,
nempe
ex
vitriolo,
sale,
alu¬
mine,
stercoribus,
ouis,
imperfectis
metal¬
lis,
&c.
per
artem
fabicare
student
non
cogitan¬
tes,
semen
auri
esse
substantiam
iam
dudum
à
sole
&
luna
creatam,
suoque
primordiali
corpori
in¬
sitam;
ac
proinde
omnis
artis
operam
frustraneam
esse
in
producendo
semine,
quod
Deus
naturę
in¬
clusit:
cum
ars
vi
nostri
axiomatis
substantiam
non
producat.
III.
Non
inuenitur
in
re,
quod
in
ea
non
fuerit
antea.
Arnold.
c.
10.
lib.
I.
Ros.
c.
Ter¬
uis.
p.
7.
CON¬