579
Dedicatio.
mentorum me accusent quidem, sed quam
vere, opusculum hoc docebit, tum euiden¬
tissimae curationes libro secundo Pragma¬
ticarum exercitationum. Si ars Chymiae
antiquissima est, & a multis seculis edocta
excultaque, quomodo ego nouitatis, nouo¬
rumque remediorum inductorum reus? Esto
tamen nouum, si Reipubl. communi vndi¬
quaque emolumento, vsuique euidenti;
quid merui noua in vsum communem asci¬
scendo, experiri ante multa secula probata?
Natus sum Reipubl. vt prosim, quantum
pro parte mea licet. Iubent leges ciuiles &
diuinae, proximo vt commodem. Si noua
sciolis maledicis istis medicastris talia sunt,
quae salutis adferre possunt plus vulgaribus
receptis medicaminibus, quid admisi mi¬
ser, noua huiusmodi amplectendo, vsur¬
pandoque? Veneficii reus sum? Venenato¬
rumque medicamentorum fabricator? Quis
credit? Aiunt tamen intrepide misochy¬
mici medicastri; argumento quod igniculo
Chymico medicamina mea sint fabrefacta.
Oh argumentum ferulis expurgandum
cutis. Ergo & Caesarea Maiestas tum alii
Prin¬