105
cognitionem, quantum nobis inter
mortales degentibus ex usu est, partim
Dei, partim nostrûm ipsorum gratiâ;
Breviter, ut Doctricem naturam solidâ
cognitione, sincero amore, prompto
servitio prosequeremur. Si tot tamque
praeposteris disputationibus sepositis,
quae quisquis non intelligit, ea nec lau¬
daret, nec culparet, mehercles, longe
majori tranquillitate viveretur hoc
quodcunque est aevi, non sine divinae
sapientiae suavissimo gustu. Quî enim
agnosceremus, quae nec oculis usurpa¬
mus, nec tactu aut gustu deprehendi¬
mus? Quiamaremus, quae incognita
sunt penitus? Annon summae necessi¬
tatis videtur, frater, Elementorum ge¬
nium scrutari, ut naturam discamus,
ut Deum diligamus, cui soli debetur
honos & gloria in omnem aeternita¬
tem. Haec igitur boni consule, & se¬
dulò pervestiga fecreta Naturae. Ipsa
testis erit, vera haec esse, quae scri¬
psi: ipsa te docebit & erudiet de
lis, quae sequutura sunt, maximis
mira¬