21
DE
LAPIDE
PHILOSOPHICO.
vix
magnò
labore
ab
altera
separatur:
Illa
vero
nullius
ar¬
tificis
acerrimo
ingenio
tollitur.
Ea
propter
magnus
ignis
calor
comburibiles
humiditates
à
metallis
separat,
quum
argentum
viuum
illud
conseruet,
&
à
combustione
de¬
fendat,
quod
naturae
suae
est,
peregrinum
vero
extrudat,
&
comburi
sinat.
Internum
autem
sulphur,
quod
argen¬
tùm
viuum
coquit,
&
ad
perfectionem
maturat,
simul
purum
&
impurùm,
combustibile,
&
incombustibile
est.
Combustibile,
argentum
viuum
in
perfectione
sua
impe¬
dit,
ne
in
aurum
commutari
possit,
donec
illud
omnino
ab
eo
separatum
siet,
&
purum,
constans,
in
combustibi¬
leque
sulphur
solum
illic
remaneat,
&
tunc
aurum,
vel
argentum
ex
eo
fit,
quatenus
sulphur
illud
album,
aut
ru¬
brum
est.
Est
autem
internum
illud
sulphur
aliud
nihil,
quàm
maturus
Mercurius,
vel
maturissima
argenti
viui
pars:
quocirca
etiam
illud
argentum
viuum
tam
liben¬
ter
recipit,
alienum
peregrinumque
sulphur
autem
re¬
linquit:
quem
in
finem
Richardus
cap.
9.
ait:
Quo
vilius
&
purius
sulphur
est,
eo
majorem,
ob
vilius
puriusque
argentum
viuum,
percipit
laetitiam,
ipsique
adeo
adhae¬
ret,
vt
vnum
cum
altero
eò
firmius
copuletur,
&
ita
per¬
fectiora
metalla
exinde
generentur.
Illud
tamen
sulphur
supra
terram
minime
reperitur,
veluti
Auicenna
testatur,
quàm
quod
dumtaxat
duobus
in
corporibus,
auro,
&
argento
nimirum,
inuenitur,
&
quidem
in
auro
multo
maturius.
Nam,
Richardo
cap.
12.
testè,
rubrum
in
auro
sulphur,
per
majorem
matura¬
tionem,
album
autem
in
argento,
per
minorem
matura¬
tionem,
est.
Haec
omnia
cum
ita
sese
habeant,
quod
vi¬
delicet
vna
vnica
Materia
metallorum
siet,
quae,
virtute
inna¬
C
3