29
DE
LAPIDE
PHILOSOPHICO.
ctum
siet.
Cum
autem
illa
à
Sulphure,
&
Mercurio,
in
quae
etiam
artis
beneficio
iterum
reduci
poterunt,
na¬
scantur,
&
cum
metallis
vnam
eamdemque
originem
sor¬
tiantur,
iccirco
etiam
exinde
Materiam
Lapidis
sumi
de¬
bere?
Illi
respondeo,
primum,
quod
merito
inter
media
ista
Mineralia
discrimen
faciundum
siet:
cumprimis
ve¬
ro
inter
illa
quae
Mercurium
penes
sese
habent,
&
tum
in¬
ter
illa,
quae
eodem
carere
necessum
habent.
Prima,
Mercurium
habentia,
merito
obseruanda
sunt
quum,
&
eorumdem
Mercurius
per
Medicinam
nostram
in
au¬
rum
argentumque
transmutari
possit,
&
iccirco,
veluti
ego
quidem
existimo,
haud
immerito
semimetalla,
dis¬
positionem,
vt
metalla
fiant,
habentia,
censenda:
reliqua
vero,
nullum
Mercurium
habentia,
nauci
aestumanda
sunt.
Quum
autem,
ob
malum
combustibilemque
sul¬
phuris
foetorem,
quod
apud
illa
reperitur,
&
caussa
est,
quod
Antimonium
omnibus
metallis
aduersetur,
illaque
comburat,
(excepto
auro,
quod,
ob
constantiam
suam,
iutactum
relinquere
cogitur)
illa
tam
latos
progressus
facere
haud
possint,
iccirco
etiam
eadem
pro
nostri
Lapi¬
dis
Materia
eligere
haud
possumus,
quae
purus
perfe¬
ctusque
Mercurius,
&
purùm,
tenerum,
minusque
com¬
bustibile
sulphur
esse
oportet.
Quod
autem
illa
omnino
impura
&
à
suo
sulphure
prorsus
infecta
sient,
facile
tum
illud
animaduertitur,
si
ad
Scholam
ducta,
examinentur,
quid
videlicet
didicerint.
Ex
ramusculis
enim
deprehenditur,
quod
(quo
pro
mero
Mercurio,
respectu
splendoris
&
ponderis
sui,
ad
externum
adspectum
quidem
quod
attinet,
compre¬
hendi
&
haberi
debebatur
quam
primum
in
ignem
mitta¬
tur,
D
3