508
60
AVREVS TRACTATVS.
men sane mihi innotuit, vultum ipsius tamen pro tem¬
pore intueri non poteram, qui adhuc multo juniorem ae¬
tatem prae se ferebat: Illi de variis diuersisque rebus dis¬
putabant, cumprimis de summo aliquo mysterio, quod
naturae inhaerebat, quod Deus magno mundo absconde¬
bat, & solummodo paucis, se diligentibus, reuelabat.
Quibus longo tempore auditis, ipsorum Discursus mi¬
hi summopere placebat, exceptis quibusdam à vero tra¬
mite deflectere conantibus, non quidem quod Materiam
vel laborem concerneret, sed quod ad parabolas, simili¬
tudines, aliaque Parerga attinebat. In illis Aristotelis,
Plinij, aliorumque figmenta imitabantur, quae semper
nus ab altero mutuatus fuerat. Continere itaque am¬
plius me non potui, sed sinapi meum simul immiscebam:
refutabam res istas futiles ex experientia, mihique potio¬
res adstipulabantur, examinabant me in ipsorum facul¬
tate, & sanè satis in capillos meos inuolabant. Bono ta¬
men fundamento ego nixus, nullus honorem mihi praeri¬
piebat, adeo vt omneis in admirationem raperentur,
nanimiterque, me in ipsorum collegium recipiendum
esse, concluderent, quàm ob rem ingenti laetitia perfun¬
debar.
Verùm annuebant, me nullum adhuc rectum colle¬
gam esse posse, priusquam ipsorum leonem exacte co¬
gnoscerem, &, quid tam interne, quam externe posset,
plenarie scirem. Darem itaque sedulam operam, vt il¬
lùm mihi supplicem redderem. Et sane mihi ipsi summo¬
pere confidebam, meamque operam ipsis pollicebar:
ipsorum siquidem societas mihi vehementer placebat,
adeo vt nullo pretio me ab ipsis diuelli passus fuissem.
Duce¬