88
AVREVM
SECVLVM
mearum
praestantia
&
gloria
aurum
ex
Ophir
superat:
Concubinarum
mearùm
ornatus
solis
radios
obumbrat,
mearumque
virginum
decus
splendorem
lunae:
adeo
coe¬
lestes
sunt
meae
virgines,
inexplorabilis
mea
sapientia,
&
imperscrutabilis
mea
intelligentia.
Ad
haec
respondebam,
semique
terrefactus
me
flecte¬
bam:
Ecce,
si
gratiam,
coram
te,
inueni,
quum
egenus
si¬
en,
dato
mihi
istam
nudam
virginem,
quàm
ex
omnibus,
ad
vitae
meae
conseruationem,
elegi.
Obscoenae,
inquinatae,
obsoletaeque
quidem
illius
vestes
sunt:
purgabo
tamen
illam,
&
ex
corde
illam
amabo:
Sitque
mea
soror,
sponsa
mea,
quum
vno
oculorum
suorum;
&
torque
mihi
cor
meum
abstulit,
ardere
me
fecit,
vt,
prae
amore
nimio,
aeger
decumbere
ne¬
cessum
habeam.
Quibus
sic
dictis
illam
quamprimum
mihi
tradebat
Salomon.
Oriebatur
autem
in
Gynecaeo
tumul¬
tus,
adeo
vt
exinde
expergiscerer,
nec,
quid
mihi
factum
es¬
set,
sciebam:
nihilominus
tamen
illud
pro
somnio
aliquo
habebam,
&
hac
de
re
vsque
ad
sequentem
lucem
subtiles
co¬
gitationes
concipiebam.
Cum
vero
surgerem,
fusis
pre¬
cibus:
Ecce
nudae
virginis
vestes
ante
lectum
meum
ia¬
centes
conspiciebam,
illam
vero
non
videbam:
quocirca
in
tremorem
incidebam,
arrectaeque
horrore
comae
etc.
adeo
vt
frigido
sudore
totum
corpus
perfunderetur:
at¬
tamen,
resumpto
animo,
somnium
meum
repetebam,
&,
in
timore
Domini,
illud
probe
perpendebam:
cogitatio¬
nes
tamen
meae
illud
minime
adsequebantur.
Et
modo
dictis
caussis
vestes
intueri
mihi
neutiquam
licebat,
mul¬
to
minus
in
illis
aliquid
recognoscere
audebam:
Sed
cu¬
biculum
meum
mutabam,
&
sat
longo
tempore,
mera
tamen
ex
ignorantia,
vestes
illinc
jacentes
relinquebam,
existu¬