89
REDIVIVVM.
existimans
si
forsitan
illas
adtingerem,
aut
verterem,
quod
tum
momorabile
quiddam
mihi
posset,
continge¬
re.
Verum
in
somno
à
nimio
vestium
foetore
venenoso,
vehementer
infectus
&
inflammatus
oram,
adeo
vt
oculi¬
mei
tempus
gratiae
intueri
haud
poterant,
neque
cor
me¬
um
ingentem
Salomonis
sapientiam
cognoscebat.
Postquam
vero
saepius
nunc
dictae
vestes
per
5.
annos
in
cubiculo
meae
jacuissent,
nec,
ad
quid
prodessent
illa,
noscerem,
tamdem
illas
Vulcano
consecrare
domicili¬
umque
permutare
cogitabam.
Illis
igitur
cogitationi¬
bus
intentus:
insequente
nocte
centum
annorum
vetula¬
mihi
in
somnio
adparebat,
&,
sequentem
in
modum;
asperis
verbis
me
increpabat:
Ingratissime
mortalium,
nunc
per
integrum
quinquennium
filiae
meae
vostes;
sub
quibus
praecipua
illius
Clinodia
latitarunt,
tibi
concre¬
didi:
nec
tamen
toto
isto
tempore
illas
purgasti,
nec
ver¬
miculos
ex
iisdem
sustulisti,
&
tamen
super
haec
omnia
easdem
nunc
comburere
meditaris:
nec
tibi
sufficit,
quòd
caussa
mortis
&
interitus
sies
meae
filiae?
Tunc,
&
ego
ira
inflammabar,
eidemque
respondebam:
Quomo¬
do
verba
ista
tua
interpretabor?
an
nunc
latronem
me¬
facere
conaris,
quùm
tamen
quinque
annorum
curricu¬
lo
filiam
tuam
minime
conspexerim,
nec
gry
quidem
de
illa
inaudierim?
qua
ratione
igitur
illius
mortis
caussa¬
esse
potero?
Sermonem
meum
vero
illa
interrumpens,
pergebat
illa:
Omnia
vera
sunt:
In
Deum
tamen
graui¬
terpeccasti:
quocirca,
etiam
filia
mea
potiri,
nec
à
me¬
promissum
lixiuium
Philosophicum
ad
abluendas
illi¬
uis
vestes,
impetrare
potuisti.
Quum
enim
ab
initio,
quo
Salomon
tibi
filiam
meam
beniuole
tradebat,
istius
ve¬
stes
M