149
SAPIENTVM.
men
in
totum
mundum
splendorem
suum
immiserit,
o¬
mneisque
homines,
absque
vlla
aliqua
differentia
adhuc
cottidie
illuminet:
nihilominus
tamen
mundus,
iuxta
corruptam
deprauatamque
naturam
suam
illud
neque
recte
videre,
multo
minus
vult
agnoscere:
quocirca
et¬
iam
tot
tantaeque
viae
erroneae,
&
perniciosae
opiniones
de
eo
audiuntur.
Id
quod
hac
in
re
bene
consideran¬
dum,
notandum,
atque
obseruandum
est:
quod
videlicet
DEVS
homini
in
summa
corporis
sui
parte
non
frustra
&
fortuito
duos
oculos,
aurésque
totidem
communicaue¬
rit:
Eo
ipso
enim
innuere
voluit,
quod
videlicet
homo
duplicem
visum
&
auditum,
internum
atque
externum
nempe,
discere
atque
obseruare
necessum
habeat:
adeo
vt
interno
res
spirituales
iudicare,
externum
vero
&
suae
quoque
parti
1.
Cor.
2.
dare
atque
adtribuere
de¬
beat:
Quae
distinctio
etiam
in
verbo
Spiritus,
&
porro
quoque
literae
summa
diligentia
obseruanda
est:
cujus
gratia
&
ego
quoque
simplicioribus,
quo
melius
ad
me¬
liorem
commodioremque
triuni
lapidis,
in
quo
summa
rei
sita
est,
agnitionem
informentur
atque
perueniant,
illud
paucis
saltim
innuere
&
quasi
admonitionis
loco
heic
obiter
indicare
volui.
Quemadmodum
autem
materia
terreni
Philosophi¬
cique
lapidis
coram
mundo
nauci,
nulliusque
pretij
ae¬
stumatur,
immo
quasi
omnino
reijcitur:
ita,
&
simili
quo¬
que
modo
Christus,
aeternum
Patris
verbum,
clenodium
Nobilissimum,
&
coelestis
probatusque
triunus
lapis
à
potiore
hominum
parte
in
hoc
mundo
vilipenditur,
ex
o¬
culis
nostris
dimittitur,
&
ita
iam,
vt
in
ipsa
rei
veritate
ita
loquamur,
fere
nihil
indignius,
vilius,
atque
abiectius,
quam
T
3