184
AQVARIVM
sed
&
in
aeterna
etiam
via,
peruenire
poteris.
Licet
au¬
tem
illud
vtrimque,
in
praemisso
opere
Theologico,
ali¬
quanto
rectius
&
copiosius
tractari
potuisset,
sciendum
tamen
tibi
est,
me
non
esse
Scripturae
Professorem,
vel,
hodierni
mundi
more,
Aristotelico
Theologum,
sed
ci¬
uem
&
personam
priuatam
esse.
Illam
namque
à
Deo
mihi
concessam
scientiam
nulla
in
celebri
Academia
studiis
adsequutus
sum,
sed
in
vniuersali
Schola
natu¬
rae,
(Iob.
12.)
&
ex
magno
miraculorum
libro
(in
quo
om¬
neis
Dei
docti
multa
ante
secula
sese
exercuerunt)
didi¬
ci.
Quocirca
etiam
istam
meam
descriptionem
non
ad
decoram
sesquipedalemque
literam,
sed,
vti
dictum,
ad
simplicitatem
direxi:
quemadmodum
etiam
haud
est
mei
muneris,
vt
videlicet
de
rebus
Theologicis
vberio¬
rem
copiosioremque
tractationem
heic
instituam:
sed
quicquid
feci,
illud,
mea
quidem
ex
parte,
illis,
qui
for¬
tassis
tantos
nondum
fecere
progressus,
breuem
aliquam
delineationem
praescribere
volui,
quomodo
videlicet
res
altius
indagari
valeant:
Vnicuique
siquidem
amanti¬
veritatis
conuenire
videtur,
vt
miracula
Dei
sicco
pede¬
neutiquam
praetereat,
nec
perpetuo
in
voluat
silentio,
sed
vt
illa
celebret,
amplificet,
atque
glorificet.
Iuxta
il¬
lud
etiam
simul
confessionem
meam,
&
quid
de
Christia¬
nae
religionis
articulis
sentiam
credamque,
publice
te¬
statam
facere
volui:
Cum
proh
dolor,
ita
nunc
compara¬
tum
siet,
vt
multi
pii
Christiani
(Psal.
116.)
per
mendacis¬
simorum
calumniatorum
intempestiua
iudicia
(ni
can¬
tilenam
ipsorum
quis
cantare
velit)
retrorsum
pro
haere¬
ticis
proclamentur,
Vatiniano
odio
prosequantur,
&
su¬
specti
habeantur.
Quae
sane
impiae
mundi
blasphemiae
teme¬