210
AQUARIVM
An
caussam
scire
desideras?
Materia
tua
non
semihoram
ignis
aestum
tolerare
poterit,
sed
omne
cum
fumo
euane¬
scet,
vel
in
igne
consumetur.
Illa
vero
materia,
qua
in
e¬
go
laboro,
in
omni
probatione,
quantus
quantus
etiam
ignis
siet,
idonea
&
iusta
inuenietur.
Immo
in
igne
adhuc
fit
melior.
Aqua
à
sicca
quadam
stirpe
venit,
quicquid
tangit
non
humectat:
non
euanescit
quoque,
neque
re¬
trorsum
cadit,
&
oleum
eius
non
comburitur:
ita
perfe¬
cta
mea
elementa
sunt:
cum
tuis
vero
multo
aliter
com¬
paratum
est:
quemadmodum
etiam,
vt
nimirum
meo
fungaris
artificio,
&
munere,
non
tui
est
officii.
Epilogi
loco
tibi
dico,
quod,
per
artificiosum
tuum
ignem,
coelestem
aestum
non
possis
infundere:
iccirco
etiam
de
tua
aqua,
oleo,
&
terra
nullam
materiam
ad¬
quirere
poteris,
quae
influentiam
concipere
valeat,
quae
illi
rectam
substantiam
tribuat.
Donum
Dei
est
dare
ex
coelis
elementis,
&
quidem
vni
magis,
quàm
alteri,
con¬
seruaturque
simplici
in
essentia,
cujus
nemo,
nisi
ego,
agni¬
tionem
habet,
quàm
solus
ille,
qui
mihi
concreditus,
&
verùs
est
Philosophus.
Mi
fili
adhuc
vnum
tibi
comme¬
morabo
veri
verbium,
nimirum
quod
totum
opus
de
v¬
na
vnica
aliqua,
simplici,
cum
seipsa
coniuncta
materia,
in
vnico
bene
obserato
vase,
&
vnico
alembico
conficia¬
tur.
Omnia
in
se
complectitur,
quibus
ad
perfectionem
suam
indiget,
atque
per
vnicum
ignis
regimen
elabora¬
tur.
Considera
igitur
nunc
partùm
perfectionemque
ho¬
minis,
in
quem
omnem
meam
à
Deo
acceptam
sapienti¬
am
conuerto:
Humanam
siquidem
speciem
ex
nulla
materia
facere
poteris.
Sola
ego
corpus
tum
subtile
for¬
mo,
adeo
vt
neque
Plato,
neque
etiam
ipse
Aristoteles
mini¬