226
AQVARIVM
neficio,
non
separari
possint:
Omneis
namque
veteres
&
veri
Philosophi
scribunt,
ignem
&
aerem
aquae
terraeque
inclusos
esse,
in
quibus
virtutem
suam
exerceant,
&
in¬
dissolubili
prorsus
modo
inter
se
inuicem
vehementer
dimicent,
adeo
vt
nemo,
nisi
Deus
&
Natura,
vinculum
istud
soluere
queat.
Vere
id
affirmare,
&
philosophice
etiam
demonstrare
possum:
Ignis
enim
nobis
est
inuisi¬
bilis,
&
aer
incomprehensibilis:
Si
quis
vero
dicat,
quod
singula
videri
possint,
is
impostor
est:
ex
irrefutabilibus
fundamentis
siquidem
elementa
sunt
inseparabilia.
Quamuis
etiam
Sophistae
praetendant,
&
pro
certo
affir¬
mare
velint,
quod
aurum,
argentumque
viuum
in
qua¬
tuor
elementa
separent,
nihilominus
tamen
mendaces
sunt.
Sin
enim
duo
elementa,
ignis
&
aer,
ita
separata
es¬
sent,
tunc
quodlibet
euanescere
necessum
haberet.
Li¬
cet
etiam
affirment,
quod
illa
retineant:
nihilominus
ta¬
men,
quo
perueniant,
penitus
ignorant:
neque
aer
ne¬
que
ignis
siquidem
videri
atque
percipi
poterunt.
Si
quoque,
iuxta
ipsorum
praetensionem,
illa
extraxerint,
tamen
illud,
quod
attingunt,
saltim
humidum
faciunt,
id
quod
neque
aeris,
neque
ignis,
est
proprietas.
Praeterea,
quemadmodum
tu
Natura
itidem
dixti,
idem
quod
&
in
libris
deprehendi,
nemo
est,
quantus
quantus
Doctor
etiam
ille
esse
velit,
qui
scire
possit,
quantum
vi¬
delicet
in
re
qualibet
naturali
à
singulo
elemento
esse
possit.
Deus
namque
illud
tibi
soli
tradidit.
Nec
vilus
philosophus
tam
est
sapiens,
qui
elementa
componere,
&
miscere,
vel
quantum
ad
rem
aliquam
naturalem,
si¬
ue
illa
spiritualis,
siue
corporalis
siet,
à
quolibet
elemen¬
to,
necessario
ordinandum
applicandumque
esset,
com¬
pertum