230
AQUARIVM
sumus,
quod
natura
ad
malum
composuit
&
disposuit,
dum
mixtionem,
contra
tua,
Natura,
mandata,
adeo
tur¬
piter
separamus.
Nihilominus
tamen,
quemadmodum
Aristoteles
ait,
elementa
transmutare
debemus,
vt
inue¬
niamus
quod
quaerimus.
Et
hac
ratione,
ò
Natura,
me
ad
viam
tuam
sapienter
duxti,
pro
quo
beneficio
ingentes
&
ago,
&
habeo,
grati¬
as:
à
te
enim
tantùm
equidem
didici,
vt
omnia
mea
ope¬
ra
nullius
sient
pretij.
Magnam
stultitiam
esse
fateor,
quodque
in
fine
summa,
cum
planctu
&
tristitia
conjun¬
cta,
pernicies
plerumque
sequatur,
si
quis
circa
multifa¬
rios
alembicos,
argentum
viuum,
aquas
fortes,
vulgares
dissolutiones,
omneis
res
minerales,
fimum
equarium,
ignesque
carbonarios,
plus
iusto
occupatus
siet:
omnia
siquidem
ista
nihil
omnino
prosunt.
Concludo
igitur
me
imposterum
diligentius
libros
vestros
inspecturum,
&
tibi,
pro
virili,
obtemperaturum
esse.
Haec
enim
via,
quam
homo
perambulare
poterit,
tutissima
securissima,
&
certum
est,
quod
ars
illa
suum
à
te
sortiatur
initium,
quamuis
res,
ob
thesauri
hujus
digni¬
tatem,
&
miraculum,
satis
tarde
procedat.
Ne
autem
tempus
temere
teram,
vel
amittam
prorsus:
eapropter,
tuo
jussu,
operi
tempestiue
satis,
&
aeque
luce
hodierna,
quam
crastina,
me
adcingam:
primumque
de
materia
cogitabo,
quae
mihi,
mediante
operante
sua
parte,
exi¬
mium
argentum
viuum
datura
est.
Illud
tunc
in
bene
obseratum
mundumque
quoddam
vas
recondam,
&
mu¬
ro
circundato
alembico
dein
subponam:
&
tunc,
natura,
tuum
decente
more
modoque
facies
officium.
Ex
omni¬
bus
meis
viribus
itaque
nunc
tibi
denuo
gratias
ago
ma¬
xumas,