233
SAPIENTVM.
tate,
pro
lubitu
suo,
recreet
atque
exhilaret,
exceptis
iis,
quae
illius
furori
violenter
possunt
resistere.
Ita
quoque
facit
&
Mercurius,
qui
talem
in
se
operationem
habet,
vt
etiam
quodlibet
metallum
illico
specie
sua
spoliet,
absu¬
mat,
atque
deuoret.
Duo
tamen
metalla
esse
vobis
si¬
gnifico,
aurum,
&
argentum
videlicet,
quae
ipsi
obuiare
possunt:
quamuis
notum
siet,
quod
Mercurius,
nimium
inflammatus,
etiam
duo
ista
metalla
deuoret,
atque
in
ventre
suo
abscondat:
Vtrum
horum
tamen
illud
siet,
certum
est
illud
in
Mercurij
ventre
non
consumi:
In
sua
namque
natura
perfecta,
&
magis,
quàm
ille,
indurata
sunt,
vtpote
qui
imperfectum
metallum,
&
nihilominus
tamen
in
eo
substantia
perfectionis
est.
Vulgare
aurum,
quod
perfectum
est
metallum,
argentum
quoque,
&
om¬
nia
imperfecta
metalla,
ex
Mercurio
proueniunt:
Itaque
veteres
Philosophi
illum
matrem
metallorum
nomi¬
nant:
&
exinde
sequitur,
quod,
cum
&
ipse
ad
aliquid
formatus
siet,
duplicem
substantiam
metallicam
in
se
contineat.
Et
primo
quidem
substantiam
interioris
lunae,
dein
etiam
solis,
quod
metallum
alteri
est
dissimile.
De
duabus
istis
substantiis
Mercurius
formatus
est,
quae
spiri¬
tuali
modo
in
illius
corpore
fouentur.
Quamprimum
igitur
Natura
Mercurium
illum
de
commemoratis
istis
duobus
spiritibus
formauerit,
tunc
eosdem
perfectos
cor¬
poralesque
reddere
adlaborat.
Cum
vero
duo
isti
spiri¬
tus
adoleuerint,
&
duo
spermata
euigilauerint,
tunc
propria
sua
corpora
assumere
desiderant,
quo
facto
ipsu
mater,
Mercurius,
mori
necessum
habet:
Qui,
naturaliter
ita
mortificatus,
tunc
sese
non
amplius,
veluti
antea
fuit,
viuificum
facere
potis
est.