252
AQVARIVM
diem
tot
diuersis,
Naturae
contrariis,
substantiis
sese
ex¬
cruciant,
quae
tamen
ad
artem
minus
sunt
idoneae,
non
secus
ac
si
cornu,
lignum,
vel
lapidem
serere
conarer,
&
ex
messe
naturale
frumentum
sperarem:
cum
tamen
fieri
o¬
mnino
nequeat
vt
ex
omnis
generis
substantiis,
quotquot
etiam
excogitari
possint,
solem
&
Lunam
facere
queat,
sed
ex
sola
naturarum
essentia,
à
qua
res
omneis
origi¬
nem
suam
sortiuntur,
&
postmodum
per
diuersas
coctio¬
nes
in
diuersas
substantias
sese
distribuunt.
Et
hoc
modo
res
quaelibet
etiam
peculiarem
suam
in
Naturis
coctio¬
nem
habet.
Quocirca,
si
ad
veram
Chimiae
artem
perue¬
nire
velimus,
laborandum
nobis
est,
non
secus
ac
Natura¬
ipsa
in
terrae
venis
laborem
suum
perficit.
Veteres,
praeterea,
multorum
colorum
mentionem
fecerunt,
vtpote
nigri,
albi,
citrini,
denique
rubri,
viridis
aliorumque
colorum,
quod
tamen
aliud
nihil,
quàm
me¬
ra
impostura
est,
qua
te
seducunt,
vt
ad
alias
vias
natura¬
les
te
conferre,
atque
ita
in
ignorantia
haerere
necessum
habeas.
Veterum
enim
quidam
subtiles
admodum
fuc¬
runt,
&
vnice
in
eo
adlaborarunt,
vt
sermones
sententi¬
asque
suas
tot
verbis
allegoricis
exornare
possent,
quo
plebei
ipsorum
intentiones
non
tam
facile
possent
com¬
prehendere.
Quamobrem
te
iterum
atque
iterum,
tamquam
fide¬
lis
amicus,
exhortor,
nete
seduci
patiaris,
cum
de
nigro
colore
dicant,
tu
itidem
nigram
substantiam
habere
vel
sumere
necessum
habeas,
vel
vt
materia
ipso
in
labore
ni¬
gra,
alba,
&
rubra
fiat.
Sed
ideo
nigri
mentionem
fece¬
runt,
quod
essentia,
primo
sub
initio,
candente
corporali
aliquo
cum
igne
sese
misceat,
quo
facto
liquor
ab
essen¬
tia,