257
SAPIENTVM.
que
etiam
suo
loco
id
relinquo,
cum
Bodensteinius
ille
non
amplius
in
viuis
siet,
nec
etiam
calumniabor
illum
multum:
De
mortuis
&
absentibus
enim
nil,
nisi
bonum.
Sed
hoc
de
illo
affirmatum
volò,
ipsum
medicum,
bonumque
Sophistam
fuisse,
verùm
naturalem
Alchimiae
artum;
&
Naturarum
Secreta
non
rite
intellexit;
quemadmodum
ipsius
Scripta
testantur:
quamuis
res
me
non
adeo
mul¬
tùm
tangat,
vt
aliquem
nimium
extollam.
Nullum
illi
mihi
damnum
detrimentumque
inferent:
Sed
in
simpli¬
ciorum
hominum
gratiam;
qui
ipsis
confidunt,
&
nihilo¬
minus
tamen
ab
iisdem
in
praecipitium
adducuntur,
illa
scribo,
vt,
à
quibus
sibi
cauere
debeant,
norint;
seductio
enim
ingens,
ast
veritas
simplex
est.
Sin
itaque
veritas
tibi
arrideat,
tunc
sophismata,
vna
cum
omni
illorum
labore,
quo
hactenus
te
fatigasti,
post¬
ponere,
&
illum
saltim
perpenderete
oportet,
quo
Na¬
tura
fungitur,
&
quomodo
ad
essentiam
laboret.
Id
si
fe¬
ceris,
minime
tunc
errabis,
sed,
quicquid
modo
deside¬
raueris,
absque
omni
molestia
spectabis,
nec
etiam
multo
labore
&
sumptibus
indigebis.
Simplici
namque
aliqua
coctione
tota
res
peragitur,
adeo
vt
per
coctionem
istam
fiat
solutio
&
coagulatio
corporum,
atque
adeo
ipsa
sub¬
limatio
&
putrefactio
co
ipso
finiatur,
veluti
in
sapientum
scriptis
videre
est.
Nonnulli
tamen,
loco
simplicis
veraequae
essentiae,
aliam
aliquam
essentiam
instituerunt,
qua
vniuersum
mundum
de
ceperunt,
multosque
homines
summo
detrimento
affecerunt.
An
autem
recte
beneque
illi
fec
erint,
id
Deo,
justo
omnium
judici,
relinquo.
Multo
siquidem
esset
melius,
nę
tot
scripta
ederentur,
quibus,
tot
homines
in
moerorem
conijciuntur;
qui
solis
sophisticis
istiusmodi
processibus
innitun¬
Kk