302
GLORIA
ex
re
vnica
comprehensibilis
materia,
&
ex
comprehen¬
sibili
materia
vnum
corpus,
cui,
viua
anima
datur,
àqua,
per
Dei
gratiam,
speciem
sibi
similem
suam
sortitur.
Ita
etiam
notandum
est,
dum
Deus
materiam
fieri
curauit,
tunc
illa
erat
sicca,
&
humide
coarctata.
Sin
igitur
ex
ea
humidi
aliquid
crescere
debuisset,
tunc
à
sicco
illud
sepa¬
rari
oportuit,
vtpote
ignis
pro
se,
&
terra
etiam
pro
se:
terra
quoque
aqua
conspergi
necessum
habuit,
si
aliquid
humidi
ex
ea
crescere
debuit:
absque
humiditate
enim
crescere
nihil
potest.
Simili
quoque
modo
in
aqua
nihil
crescit,
nisi
terra
adsit,
in
qua
consistat.
Si
itaque
aqua
terram
irrorare
de¬
bet,
tunc
materiam
illic
adesse
oportet,
quae
aquam
su¬
pernatet.
Exempli
gratia,
ventus
creaturis
aquam
lar¬
gitur:
nisi
enim
ille
spiraret,
vel
esset,
tunc
aqua
ipsi
sub¬
uenire
nequiret,
aqua
etiam
vna
vice
terram
inundando
in
mare
recurreret,
vbi
omneis
aquae
recursum
influxum¬
que
suum
habent,
&
inde
numquam
reuertuntur.
Om¬
neis,
terram
inhabitantes,
quoque,
prae
siccitate,
&
aridi¬
tate,
perire
atque
contabescere
cogerentur.
Quapropter
vnùm
elementum,
absque
alterius
adminiculo,
fructus
nullos
proferre
potis
est,
nulla
etiam
res
adesset,
quae
ventum
cogeret,
atque
ad
laborandum
impelleret,
alias
enim
semper
quiesceret:
Itaque
ignis
in
promptu
est,
qui
illum
ad
laborem
motumque
cogit
&
impellit,
quemad¬
modum
vides,
si
aquam
ad
ignem
coquis,
tunc
fumus
illic
egreditur,
qui
aer
est,
cum
aqua
coagulatus
aer
siet,
&
aer
ab
aqua,
per
calorem
Solis,
suam
sumat
originem:
Sol
enim
splendorem
suum
per
aquam
largitur,
aquamque
calefacit,
adeo
vt
vapor
illic
sese
conspicuum
faciat.
Ille
tum
ventus
fit,
&,
propter
aeris
copiam,
humiditas,
&
pluuia