398
GLORIA
sit
spiritus,
&
spiritus
fit
corpus.
Id
tamen
non
ita
in¬
telligendum,
quod
spiritus
suapte
in
corpus,
&
corpus
sua
sponte
in
spiritum
conuertantur,
sed
conjungi
ambo
necessum
habent,
vt
spiritus,
tamquam
aqua,
corpus,
veluti
terram,
soluat,
hoc
est,
resuscitet,
&
vicissim
corpus
spiritum,
tamquam
aquam,
adtrahat,
seseque
tam
diu
vniant,
do¬
nec
vna
Massa
fiat:
hoc
est,
terra
ab
aqua
emollitur,
&
a¬
qua
à
terrae
siccitate
induratur,
veluti
pueruli,
in
plateis
ludentes,
testantur,
qui,
sumpto
sicco
puluere,
illum
cum
aqua
conspergunt,
pultemque,
vel
amalga,
ex
illo
confi¬
ciunt:
vnde
etiam
Philosophi
inquiunt,
laborem
no¬
strum
puerulorum
lusum
esse,
quo
in
mors
vnius
est
vita
alterius:
vel
induratio
vnius
emollit
alterum,
nihilque
est
aliud,
quam
corpus
&
spiritus,
quae
duo
vnius
eius¬
demque
naturae,
&
vna
de
matresunt.
Quem
in
finem
Philosophus
Hermes
ita
loquitur,
vel
exclamat
potius:
ô
naturam
fortem,
vincentem,
trascendentem,
&
conses¬
sam
naturam
exhilarantem:
aqua
namque
fortissima
est
Natura,
quae
transcendit,
&
consessam
in
corpore
natu¬
ram
excitat,
hoc
est,
laetificat,
qua
de
re
dein
plura
audie¬
tis
(moram
non
aegre
feratis)
Quemadmodum
igitur
dictum
quod
Adam,
hoc
est,
corpus
absque
Eua
in
partu
siet
mortuus,
hoc
est,
absque
spiritu:
Quocirca
exinde
notandum
est,
quando
aqua
de
materia
nostra
destillata
siet,
quod
tunc
corpus
in
fundo
alembici
mortuum
&
ae¬
grum
in
partu
suo
siet,
ideo
quod
illi
spiritus,
vel
anima
subtracta,
&
de
eo
egressa
est,
corpus
quoque
omnino
ni¬
grum,
venenosum,
&
lethale
est,
quemadmodum
à
Phi¬
losophis
describitur.
Sin
quis
igitur
corpus
iterum
re¬
suscitare,
&
à
nigredine
&
foetore
suo
purificare
velit,
vt
ad