397
MVNDI.
duae
Triados,
&
in
emolumentum
omnium
credentium
Christianorum,
mysteria
Philosophorum
hinc
inde
disper¬
sos
sermones
explicabo.
Et
primum
quidem
ita:
Postquam
in
creationis
regimine
perceperitis
Deum
(exornato
nunc
omnis
generis
germinibus,
herbis,
radicibus,
flori¬
bus,
frondibus,
gramine,
tamquam
vegetabilibus,
ani¬
malibus;
&
mineralibus
itidem,
Paradyso
suo)
aeternum
creatorem
beneplacitum
in
eo
habuisse,
iisdemque
omni¬
bus
ita
benedixisse,
vt
singula,
quodlibet
quidem
jux¬
ta
speciem
suam,
semen
fructumque
suum
proferre
ne¬
cessum
habuerint,
solo
homine
Adamo
excepto,
qui
(id
nostra
est
materia)
de
se
solo
nullum
omnino
fructum
generare
poterat,
&
si
natura
cursum
suum
etiam
in
illo
absoluere
debuisset,
vt
&
ipse
quoque
familiam
suam
pro¬
pagare
potuisset,
tunc
internum
ab
illo
separari,
eidemque
iterum
addi
oportuit,
videlicet
Eua
illius,
veluti
antea
in¬
dicatum
fuit,
quodquè
nihil
aliud
denotat,
quam
si
Ma¬
teria
nostra
adhuc
crassa
est
&
integra,
tunc
tam
diu
nullum
proferre
fructum
potest,
donec
illa
diuidatur,
&
crassum
à
subtili,
vel
aqua
à
terra
separetur:
aqua
vero
pro
Eua,
vel
spiritu,
&
terra
pro
Adamo,
aut
corpore
ae¬
stumatur.
Et
quemadmodum
mas
in
partu
tam
diu
est
mortuus,
donec
cum
foemina
concumbat:
tam
diu
quo¬
que
terra
est
mortua,
donec,
si
vitam
consequi
velit,
aqua
illi
addatur,
qua
de
terra,
vel
corpus,
vitam
suam
iterum
adipiscitur.
Idque
idem
est,
de
quo
Hermes
antiquissimus
ille
Philosophus
loquitur,
mortuum
scilicet
iterum
viui¬
ficari,
&
infirmum
sanum
fieri
oportet.
Necessum
igitur
est,
vt
corpus
&
animam
coniun¬
gas,
&
ita
inferius
sursum
conuertitur,
hoc
est,
Corpus
fit