439
DE
LAPIDE
PHILOSOPHICO.
tatis!
ô
quàm
fortem
naturam,
quae
aliam
naturam
vin¬
cit,
seque
cum
illa
exhilarat.
Et
illud
spirituale
est
cui
à
Deo
traditur,
quod
natura
ipsi
tribuere
nequit:
Quocir¬
ca
illam
honoremus:
nihil
siquidem
in
natura
tam
est
nobile,
quàm
vera
Tinctura,
cui
nihil
est
simile:
&
si
cum
corporibus
suis
fluida
fiat,
tunc
summum
opus
profert.
Tinctura
enim
illa
superat,
quae
illi
commiscentur,
&
tin¬
git
illa
suo
cum
labore:
Et
quae
extrinsecus
alba
facit,
illa
&
intrinsecus
quoque
omnino
alba
sunt,
primo
leni
quo¬
dam
igne,
si
cum
nostro
lapide
laborare
velit.
Vno
nam¬
que
opere,
&
via,
vna
cum
re,
vnaque
missione
totum
o¬
pus
peragitur,
omnisque
puritas
est
vniea.
Illud
percipe
iuxta
sententias
Philosophorum,
quomodo
videlicet
o¬
pus
diuidatur,
vtpote
terere,
coquere,
&
iterum
ita:
nec
tibi
id
molestiam
taediumque
a
liquod
adferat.
Dein,
diuiso
ita
opere,
tunc
misceto,
coquito,
assato,
calefacito,
albificato
illud:
Et
illorum
nomina
permulta
sunt,
quae
tamen
vni
subiacent
regimini:
Et
si
Philosophi
scirent,
quod
vna
dumtaxat
coctio
sufficeret,
tunc
tot
multifaria
dicta
non
vsurparent.
Postea
dumtaxat
vnus
labor
est,
&
nemo
ad
vtilitatis
fruitionem
peruenire
po¬
test,
nisi
diligentissimo
cùm
laboris
regimine,
nec
absque
diuina
permissione
comprehenditur.
Ne
iccirco
labo¬
ris
impatientes
sitis,
&
regimen
nunc
secunda,
nunc
ter¬
tia
vice,
donec
Rex
coronetur,
&
tunc
ingentem
merce¬
dem
reportabitis.
Interrogate
dein,
quàm
carus
noster
siet
lapis,
si
illum
pauper,
aequequam
diues,
habeat.
Quocirca
multi
in
egestatem
redacti
sunt,
quum,
quod
Philosophi
honorant,
illud
insipientes
contem¬
nant:
Et
adiuro
vos:
Si
illum
Reges
&
Principes
nosce¬
rent,