48
Alchymista
Poterat
ne
Christus
maiori
amore,
erga
nos
benè
feriari,
quàm
postquam
homo
factus
est,
huma¬
nitatis
nostrae
luere
poenas
&
durissima
eius
sol¬
uere
vincula,
solut
aque
in
pretiosum
sui
sangui¬
nis
fontem
detergenda
immergere.
Poterat
ne
diuiniùs,
at
neque
sanctius
patrem
aeternum
suum
in
nos
omnes
iratum,
placatum
rursus
in
nos
omnes
&
beneuolum
constituere,
quàm
inno¬
centis
suae
piaculo
mortis,
quo
solo
resoluta
sunt
peccata
hominum
omnium,
mors
mortua
tunc
est,
cum
mortua
vita
fuit.
Qui
sagacis
mentis
examine,
spiritum
mundi
contemplatur,
nulla
ratione
naturae
prodesse
potest,
quin
visibile
ac
palpabile
corpus
sibi
as¬
sumat,
in
eoque
vim
mortis
patiatur,
vt
genera¬
tionis
&
corruptionis
basis
&
fundamentum
in
inferioribus
haberi
mereatur,
eisque
omnibus
vitam
impertire
queat.
Eodem
mentis
examine
tanquam
simili
speculo
conspiciet
Deum,
vt
ho¬
mines
saluos
faceret
vitaque
aeterna
donaret
in
gratiam
cuius
facti
sunt,
conuenientiori
&
diui¬
niori
non
posse
via
hac
perducere,
tot
&
tantos
perditos
nebulones,
quàm
incarnati
Verbi
myi¬
sterio:
Decuit
enim
creatorem,
qui
homines
sibi
similes
fecerat,
simili
nutrire,
fouere
&
con¬
seruare
alimento,
&
ita
hominem
fieri,
vt
veris¬
simam
&
verè
viuam
hominis
speciem
sibi
ven¬
dicaret,
essetque
fulcrum
firmissimumque
stabi¬
limentum
suae
fragilitatis
labantisque
naturae.
Animam
viuentem
postquam
impertijt
homini
Deus,
ex
suo
fonte
depromptam
nonne
eodem
fonte
irriganda
erat,
ne
in
limo
terrae,
quo
in¬
clusa
erat
marcesceret,
&
sic
in
altum
numquam
surgeret,
Quid
est
opus
homini,
vt
fructus
ferat.