135
Christianus.
tan
absconderat,
vnde
in
medio
paradisi
collo¬
cauerat,
vt
vita
vndiquaque,
tanquam
centro
suo
ipsi
arbori
conflueret:
Opinari
si
quidem
possumus
&
mente
concipere,
arborem
hanc
vitae,
fontem
vitae
&
centrum
esse
totius
naturae,
cum
vna
&
sola
fuerit
&
in
medio
paradisi
constitu¬
ta,
&
fortasse
in
medio
fontis
complantata,
de
quo
dicitur
secundo
capite
Geneseos,
fons
as¬
cendebat
è
terra
irrigans
vniuersam
superficiem
terrae,
vt
terra
germinaret
&
fructus
produce¬
ret
suos
absque
pluuia
&
irrigatione
coelesti,
&
absque
cultura
&
industria
hominis.
Vapor
enim
ascendens
ex
illo
fonte
erat
terrae
vniuer¬
sae,
spiritus
vitae
&
germinationis,
quo
cuncta
prodibant:
maximae
quidem
erat
efficaciae
&
virtutis
ille
fons,
quidquid
enim
iam
potest
vni¬
uersum
coelum,
&
vniuersus
aëris
ambitus
spiri¬
tibus
vitae
plenus,
&
turgens
ad
terram
foecun¬
dandam,
tunc
temporis
fons
ille
seu
vapor
&
medio
terrae
ascendens,
operabatur
virtute
illa
innata
sua,
quam
ab
ipso
creatore
acceperat.
Non
absimili
ratione,
arbor
haec
vitae,
poterat
coërcere,
&
intra
suos
cancellos
continere,
quidquid
erat
vitae,
toto
orbe
diffusum,
vt
hinc
tanquam
ex
vero
&
vnico
fonte
naturali,
di¬
uinitùs
scaturiente,
vitae
fomes
&
fulcrum
exiliret
inexhaustum,
&
immensum
ad
vitam
hominis
perpetuandam.
Suscepisset
enim
ho¬
mo
ex
arbore
hac,
fructus
vitae
perfectissimae
hoc
est
in
gradum
vltimum
perfectionis
elabo¬
ratae,
ad
vitam
sustentandam,
&
fomitem
vitae
restaurandum
annorum
quamplurimorum
prae¬
territorum
vsu
detritum
&
ferè
extinctum,
Cur
arbor
in
medio
para¬
disi.
Virtutes
fon¬
tis
in
cuius
medio
arborem
vitae
consti¬
tutam
fuisse
author
opi¬
natur.