136
Alchymista.
donec
Deus
è
paradiso
hoc
terrestri,
hominem
in
paradisum
coelestem
supra
coelesti
foelicitate
beandum
transtulisset,
vbi
spiritu
vitae
elemen¬
tari
non
indiguisset
ampliùs,
cum
spiritu
vitae
diuino
vndiquaque
diffusus
fuisset,
cuius
fomes
perennis
est
&
aeternus,
nesciens
senectutem,
de¬
bilitatem
&
infirmitatem,
sed
vigorem,
robur,
potentiam
&
firmitatem
felicem
ac
beatam
pe¬
renniter
stabiliens
ac
firmans.
Haec
arbor
vitae
nobis
tunc
temporis
fuisset
omnibus,
ad
instar
lapidis
Physici;
opinantur
enim
fere
omnes
Philosophi,
lapidem
Physicum
ritè
praeparatum
&
perfectè
decoctum,
omnibus
vitae
malis
certissimam
&
tutissimam
esse
mede¬
lam,
&
vitae
restaurandae
perquamoptimum
fo¬
mitem
diutissimè
durantem,
si
saltem
non
pe¬
rennem;
humidum
enim
radicale
mundi
cum
calido
innato
&
sicco
radicali
vitae
elementaris,
ita
in
ipso
lapide
inter
se
compacta
sunt
&
coa¬
gulata,
vt
difficilem
admodum
patiantur
discor¬
diam
&
interitum.
Vnde
humidum
nostrum
&
calidum
innatum
refocillatum
hoc
peculiari
&
tam
raro
&
optimo
alimento,
similem
sibi
ac¬
quirit
nexus
&
harmoniae
compaginem
&
vin¬
culum,
quo
tueri
se
queat,
aduersus
ea
omnia,
quae
eius
harmoniam
dissoluere
tentant.
Quòd
si
in
presentiarum
peccatis
obruti,
&
paradiso
terrestri
eiecti,
aliquid
adhuc
habeamus
per
gra¬
tiam
diuinam,
quod
nobis
adumbrantè
&
figu¬
ratè
repraesentat
virtutes
illas
admirandas
arbo¬
ris
vitae,
quas
Deus
ipse
rerum
omnium
summus
opifex,
perfectissimè
in
ipsa
arbore
cumulaue¬
rat,
non
est
à
mysochymicis
subsannandum
&
Arbor
vitae
similis
erat
lapidi
Phy¬
sico.