150
Alchymista
penitùs
perderet
in
excoquendis
illis
cineribus
vt
inde
vitrum
candens
&
nitens
surgeret,
in¬
cassum
ligna
foco
subijcerentur
cum
semper
ci¬
neres
illius
plantae
obscuri
&
tenebrosi
perma¬
nerent,
nec
vnquam
rutilantis
vitri
naturam
in¬
duerent,
sed
terrae
opacae
molem
inutilem
fun¬
derent.
Homines
omnes
quotquot
sunt
terreae
molis
sunt,
eamque
molem
ipsam
ipsimet,
singulis
vitae
momentis
maculis
indelebilibus
&
putrido
tabo
inficiunt,
cum
tamen
Deus
terram
puram,
virgi¬
nem
&
ab
omni
labe
vindicatam
protoplasto
homini
indiderit
quam
ipse
vitiauit
&
deturpa¬
uit
violato
diuino
praecepto.
Hoc
autem
contra¬
ctum
vitium,
in
nos
omnes
iure
originis
&
Ada¬
micae
prosapiae
descendit,
quia
tunc
temporis
omnes
homines,
&
tota
humana
species
in
ipso
solo
homine
coercebatur;
vnde
iustum
est
&
ae¬
quum
deturpata
&
vitiata
humana
specie,
indi¬
uiduos
omnes
homines
eiusdem
speciei
vitiari,
&
simili
labe
conspurcari.
Addam
etiam
quod
singulis
vitae
momentis,
peccata
peccatis,
vitiâ¬
que
vitijs
agglomerent
homines
eorumque
quan¬
plurimi
sic
desinant
&
vita
fungantur
peccatis
vitijsque
mortalibus
obruti,
ita
vt
confirmentur
in
peccandi
in
Deum
ipsum
voluntate,
&
prauo
cacoëthe,
in
ipso
vltimo
vitae
limine,
in
quo
Christi
&
mutata
voluntate,
contrito
corde
pos¬
sent
demoereri
peccatorum
veniam,
&
aeterni
supplicij
euitare
&
effugere
tormentum.
Nihilo¬
minus
cum
haec
nolint
&
flocci
pendant
infinita
illi
Christi
redemptoris
merita,
prauo
illo
peccan¬
di
cacoëthe
in
malum
ipsum
&
vitium
penitùs