188
Alchymista
omnium
occeanum
tutis
velis,
ac
ventis
leuiter
spirantibus
nauigamus;
hinc
coelum
versus
ten¬
dimus,
deumque
petimus,
tanquam
centrum
verum
&
vnicum,
in
quod
ire
ac
tendere
habent
homines
omnes.
At
absque
Sacramentis
Eccle¬
siae
Romanae,
inuia
est
haec
via,
&
innauigabile
salum,
quod
qui
ingrediuntur
in
immania
ac
deformia
coete
transformantur,
quae
tandem
spicula
mortis
aeternae
praesentient.
Qui
verò
ter¬
ras
accolunt
circaeis
poculis
mutantur
in
porcos
&
sues,
vt
voluptatum
volutabris
saginati,
mor¬
tis
eiusdem
gladium
patiantur.
Nihil
est
tutum
&
securum
à
morte
aeterna,
praeter
illud
solum,
quod
est
Sacramentis
Ecclesiae
Romanae
obsignatum.
Reliqua
verò
cuncta,
sola
sunt
ieiuna,
cruda
&
immota,
quibus
infoelix
lollium
sterilésque
do¬
minantur
auenae,
lappaeque
tribulique,
&
segnes
vndique
cardui,
cicutae
&
vrticae
germinant;
quibus
summus
&
supremus
Agricola,
tandem
ignem
dabit,
vt
repurget
terram
hanc
stetilem
&
infoecundam,
&
cineribus
hatum
inutilium
plantarum
tanquam
stercore
&
fimo
foecundet.
Non
est
ergo
sperandum
alienis
irriguis
fonti¬
bus,
quàm
ex
his
septem
qui
ex
Ecclesia
Roma¬
na
scaturiunt
&
exiliunt,
posse
dare
fructus,
coeli
&
diuini
horrei
capaces,
inutiles
sunt
venenati,
putidi
&
mali
olentes;
reliqui
omnes
fructus,
tanquam
in
asperis,
infoecundis
lutosisque
&
im¬
puris
locis
enati,
qui
in
campis
Ecclesiae
Roma¬
nae
enascuntur
fructum
bis
solem,
bis
frigora
sentiunt,
eorumque
terra
presso
vomere
sulcata
manet,
&
sic
demum
seges
illa
votis
respondet
Christi
Agricolae,
quam
suis
coelestibus
cimeliar¬