Pars
Septima.
115
phemia
tuae
naturae
magnum
in¬
curit
horrorem,
vt
scio;
diligis
enim
Deum,
vti
summum
bonum:
&
pro
illius
zelaris
honore,
tanquam
pro
suprema
Maiestate.
Iam
te
à
Caluinianis
abstraxi,
abstraham
quoque
ab
Anabaptistis,
tali
argu¬
mento
Apud
illos
vera
Fides
esse
non
potest,
qui
ducunt
impurissi¬
mam
vitam,
&
pessimos
defen¬
dunt
errorea,
&
Magistratibus
à
Deo
ordinatis
resistunt.
Cum
igitur
naturale
lumen
tibi
suggerat,
in
o¬
mni
Repub.
requiri
ordinem
re¬
rum,
personarum
&
officiorum:
facile
aduertis,
apud
illos
homines
Deum
non
esse,
qui
naturae
ordi¬
nem
inuertunt,
quem
Deus
sapien¬
tissimè
statuit,
&
animis
omnium
Gentium
impressit.
Vbi
autem
Deus
non
est,
ibi
Lux
fidei
ac
veri¬
tatis
non
resplendęt:
sed
ibi
densis¬
simis
tenebris
omnia
sunt
inuolu¬
ta.
Iam
tibi
satisfactum
reor,
per¬
spectos
K