18
DE
LITHIASI
rum
Paracelsi
non
confugiat.
Debebam
quidem
Tartaro
tractatum
singularem,
qui
ad
historiam
calculi
accinctus
eram,
nisi
inter
initia
physica,
de
illo
abunde
scripsissem.
Ideoque
volumen
istud
truncatum
deseruissem,
si
inde
tractatum
de
Tar¬
taro,
huc
transtulissem.
Siquidem
constituta
ibi¬
dem,
primaeva
naturae
integritate,
intra
materiam,
Archeum,
&
vitam,
sive
formam,
cum
seminali¬
bus
initiis,
inauditis
hactenus,
fermentis
quoque,
transmutationum
quarumcumque
authoribus,
noviter
detectis,
reiectis
verò
elementis,
qualitati¬
bus,
complexionibus,
horumque
pugna,
lucta,
con¬
trarietatibus,
&
victoria.
Humorum
item,
&
Ca¬
tharrorum
figmentis,
extra
naturam,
&
Medicam
considerationem,
relegatis:
Flatibus
demum,
Tar¬
taris,
&
tribus
primis
Chymicorum
[sic]
principiis,
ex¬
tra
morborum
palaestram
praescriptis:
sensim
dein
à
theoricis,
ad
pathologica
deflectens,
naturae
de¬
fectus,
&
alteritates
explicui:
atque
medullitus
veram
morborum
causam,
antehac
inauditam,
mundo
manifestavi.
Igitur
Calculo,
ut
monstro
domi
nato,
hunc
librum,
velut
ex
legem,
nuncu¬
pavi,
desertoque
nunc
tartari
errore,
à
Paracelso
mutuato,
ad
ignotam
Scholis
petrificationem
iam
venio.
(2).
Enimvero
Veteres,
sua
Aristoteli
nomi¬
na
dantes,
iuxta
principia
hujus,
adhuc
arbitran¬
tur,
lapides,
atque
mineralia
universa,
absque
di¬
scrimine,
fieri
ex
terra
potissimum,
mediante
calo¬
re,
&
frigore,
opificibus
externis,
cùm
additamen¬
to
tamen
trium
aliorum
elementorum.
Attamen
pondus
saxi,
cum
aquae
pondus
excederet:
conjece¬
re
inde,
terram
fore
omnium
mineralium
mate¬
riam
propriam.
Et
quanquam
haesitarent
in
pon¬
dere
auri,
scirentque
tamen,
ex
pondere
peti
demon¬
strationem
Mathematicam,
quovis
Syllogismo
for¬
tiorem:
nec
interim
crederent,
aurum,
esse
terram,
negle¬