44
DE
LITHIASI
ter
juxta
praescriptum
Paracelsi:
&
reperi
fre¬
quentes
crystallos
flavas,
&
acuminatas.
Quae
quanquam
ad
veteres
excrementorum
oppilatio¬
nes
conferrent,
nil
tamen
adversus
Lithiasim.
Tertio,
miscui
spiritum
urinae,
aquae
vitae
defle¬
gmatae:
atque
in
momento,
ambo
simul
in
offam
albam
coagulata
sunt:
mirè
tamen
fugacem,
at¬
que
subtilem.
Oculus
imprimis
ibi
me
docuit.
Quod
spiritus
urinae,
impar,
&
ingens
esset
coagu¬
lum:
quippe
quod
aquam
vitae
esset
coagulando.
2.
Quod
in
coagulando,
separasset
partem
segnem,
&
aqueam,
quae
supernataret
praefatae
offae
albae
non
secus
forte,
atque
in
coagulatione
Duelech,
à
reliquo
lotii
corpore,
adeoque
in
mediis
undis,
suàm
perficeret
coagulationem.
3.
Quod
coagu¬
lum,
sive
spiritus
urinae,
indissolubiliter
se
nexuis¬
set
spiritui
vini.
4.
Non
esse
perpetuum
(quod
ta¬
men
loco
axiomatis
Chymicae
propinant
scho¬
lae)
videlicet;
quod
omne
acutum
coagulans
ea¬
dem
opera,
suum
compar
dissolveret.
5.
Quod
spi¬
ritus
urinae,
non
se
coagulasset
in
vitro,
juxta
pul¬
verem
contriti
Duelech:
sed
duntaxat
se
miscuis¬
set,
&
concoagulasset,
cum
altero,
vini
nempe,
spi¬
ritu.
6.
quod
si
igitur
ob
viasset
spiritui
terrestri,
etiam
cum
eodem,
conjugium
contraxisset,
ut
ex
ambobus
spiritibus,
fecisset
corpus
lapideum.
7.
Didici
saltem,
quomodo
spiritus
urinae,
coagu¬
laret
alium
spiritum
intra
urinam.
8.
Quod
ejus¬
modi
associatio,
non
sit,
nuda
partium
quaedam
commistio:
sed
unitatis
indissolubilis
connu¬
bium,
substantialis
quaedam
transmutatio,
entis
novi
productio,
ab
agente
&
patiente,
in
corpus
neutrum.
Hoc
experimentum,
introitum
dedit
ad
indagandum
Lithiasin.
Vagus
tamen
adhuc
man¬
si.
(6).
Etenim
post
gratiarum
actionem
me
transtuli
in
meditationem,
quot
modis,
res
in
universo
con¬
densa¬