69
CAPUT
IV.
cum
etc.
quanquam
per
Chrysulcam,
aliosve
li¬
quores
acidos,
ab
oculis
nostris
evanescant:
sunt
tamen
lapides,
qui
ante
(prout
de
febribus)
Spiri¬
tus
nempe,
quantum
potuit,
fecit:
incassum
velut
operatus
est,
super
corpus,
dum
seipsum,
corro¬
dendo
corpus,
coagulavit.
(6).
Est
nimirum
in
tota
na¬
tura
universi,
tantum
unicus
ignis,
Vulcanus
ar¬
dens;
ita
quoque,
non
est
nisi
unicus
liquor,
dis¬
solvens
cuncta
solida,
in
primam
illorum
mate¬
riam,
absque
sui
ulla
immutatione,
aut
virium
di¬
minutione
(quod
norunt,
testabunturque
adepti)
In
aliis
verò
liquorum
activitatibus,
corpus,
nun¬
quam
potest
se
radicaliter
commiscere
liquori
sol¬
venti.
(7).
Ideoque
corroditur
quidem,
at
non
solvi¬
tur
intime,
uti
ad
transmutationem
formalem
a¬
lioqui
requiritur.
Nam
omnis
spiritus
acidus
ro¬
dens,
rodendo
aliud
corpus,
coagulatur,
&
prope¬
modum
fixatur,
migratque
in
formam
salis
den¬
sati:
nequicquam
tamen
corpus,
quod
arbitrium
rodentis
spiritus
toleravit,
agit
in
illum
spiritum,
qui
seipsum
rodendo,
&
actione
propria,
coagu¬
lavit.
Quod
sane
non
ita
fit,
dum
duo
spiritus
a¬
ctivi,
concurrunt
in
invicem.
Nam
tunc,
est
duplex
actio,
qua
uterque,
in
utrumque
in
vicem
agit.
Ideo
namque
ejusmodi
illorum
actio,
fit
cum
permistio¬
ne
radicali,
estque
constitutum
ex
ambobus,
inse¬
parabilis
mistionis
proles,
&
hoc
transmutatum,
est
productum,
neutrum
ab
utroque.
Quod
si
id
Paracelsus
maturè
contemplatus
fuisset,
pro
suo
Tartaro
vini,
ocram
aquae
Spadanae
sumsisset,
di¬
xissetque
aliquid
probabilius,
quàm
quod
inessent
liquores
omnibus
rebus,
qui
coagularentur
per
modum
Tartari
in
vino,
essentque
morborum
quorumcunque
communis
mater
atque
materia.
Ocra
quidem
Spadanę
filia,
non
iterum
resolvitur,
quasi
tartarus
vini:
&
tamen
differt
à
Duelech:
quan¬
e
3