134
DE
LITHIASI
culi.
Nam
quis
nescit,
quòd
etiam
sanorum
urinae
exsiccatae,
caput
mortuum
relinquant.
Itaque
de¬
prehende,
Paracelsum
quidem,
saepius
calculum
vesicae,
oblato
Ludo
liquâsse:
sed
nec
olidas
urinas
asservasse,
neque
itidem
exsiccasse.
Quia
ipsi
nimis
fuisset
taediosum.
Etenim
placuit
Altissimo,
prae¬
cursorem,
ante
Heliam
artium,
praemittere,
do¬
centem
medicaminum
crasim,
&
praeparationes:
cui
ut
fideret
mundus,
data
sunt
signa,
suam
do¬
ctrinam
stabilientia.
Illustris
nempe
est
illi,
ma¬
gnorum
arcanorum
praeparatio,
quae
non
nisi
adeptione,
erat
confirmanda.
Dein
subsecuti
sunt,
qui
Paracelsi
inventis
addentes,
essent
re¬
pertae
veritatis
theoricae
illustratores,
Ut
tan¬
dem
subsequatur,
adeptum
Medendi
consecu¬
tus,
docens
verbo,
&
opere,
quae
Deus
per
priores
denuntiavit.
(26).
Postremò,
Scholae
sibi
diffidentes,
fraude
novâ,
fidem
apud
credulos
fecêre,
jactita¬
runtque
per
Diaetae
regulas,
se
novisse
corpus
cal¬
culosi
ita
disponere,
ut
omnis
pituitosa,
antece¬
dens
calculi
moles:
quaeque
aliàs
citra
ejusmodi
sua
instituta,
statim
atque
sponte,
in
calculi
race¬
mos,
facesseret,
continuâ,
ac
successiva
repetitione,
tollatur.
Id
est.
Spondent
omnem
pituitam
se
pos¬
se
praeripere,
quae
quomodolibet
calculum
for¬
mat.
Imò
pituitam,
quae
ad
necessariam
cruoris
e¬
lementalem
compositionem
(iuxta
Ethnicos)
re¬
quiritur,
fore
tam
parcam
&
exiguam,
ut
vix
suffi¬
ciat,
pro
ista
sui
necessitudine,
multoque
minus,
pro
exuberantia,
ad
creandum
calculum.
Quorsum
videlicet
pollicentur
magistrales
quasdam,
itera¬
tasque
purgatiunculas,
familiares
ideo,
atque
mi¬
norativas
nominant.
Promittunt
insuper,
se
ad
o¬
culum
ostensuras,
verè
deiectam
pituitam
illam
(assumtis
ad
hoc
scilicet
suis
phlegmagogis)
hinc
etiam
aegris,
propediem
imprecaturas
faustam
sa¬
nitatem