135
CAPUT
VII.
nitatem
(palliativam
saltem)
ob
ejectam
calculi
praeviam
materiam.
Sic
tamen
infirmi,
magis
sen¬
sim
infirmantur;
Medicè
atque
miserè
vivere
per¬
gunt,
quamdiu
talibus
auxiliatoribus,
se
obse¬
quentes
substernunt.
At
ejusmodi
iam
nugis,
sat
ante
responsum,
ubi
pituitam,
&
mucilaginem,
è
cen¬
su
causarum
Duelech,
removi.
(27).
Paracelsus
itidem,
de
primâ
tartari,
calculique
materiâ,
aequè
insulsè
nugatur,
suaeque
pridem
doctrinae
immemor,
transfugit
ad
pituitosam
mucilaginem
humori¬
starum,
quos
primus,
ludibrioso
attamen,
sic
no¬
minè
vocavit.
Ego
verò
recepto
iam
ist
hoc
passim
nomine,
illos
ex
commiseratione,
non
autem
iro¬
niâ,
sic
nuncupo.
Alibi
autem,
incautus,
haec
ite¬
rum
obpugnat
Paracelsus,
spondens,
intra
quin¬
denam,
sanationis
Duelech,
cerni
posse,
quantae
magnitudinis
fuerit,
si
omnis
quotidie
urina
exsic¬
cetur.
Quod
clarè
implicat
cum
praecedente
Tar¬
tari
materia:
essetque
ejusmodi
lotii
arefactio,
mera
fraus,
ac
impostura,
si
simul
cum
resoluto
Duelech,
excerneretur
antecedens
tartari
calculosi
materia.
Siquidem
promittit,
quod
quicquid
dis¬
solvit
Duelech,
idipsum
multò
compendiosiùs,
sol¬
vat
praeviam
ad
calculum
Tartari
materiam,
in¬
dies
succrescentem.
Ego
sanè
odi
ignaviam,
ac
stupiditatem
in
Medendo,
pertinaciam
in
Docto,
ignorantiam
in
Professore,
mendacium
in
Scri¬
ptore,
ut
&
contradictionem,
in
principatum
am¬
biente.
Siquidem
cuncta
dolum
includunt,
&
im¬
peritiam
in
docente,
si
non
malitiam
insuper,
at¬
que
ignaram
temeritatem
in
tali
principe:
adeo¬
que
totam
illam
religionem,
multâ
labe
suspe¬
ctam
reddant.
Ego
saltem
vel
ab
adolescente,
us¬
que
ad
lacrymas,
indolui
sortem
infirmorum,
qui
sub
incerta
spe,
creduli,
confidebant
vitam,
fami¬
liam,
uxorem
&
liberos,
imò
fortunam,
&
facul¬
tates
i
4