149
CAPUT
VIII.
fra
paucas
horas
omnis
spiritus:
atque
residuum
corpus
totum,
in
faecem
nigram
condensatum
substitit,
suumque
mihi
cuprum,
ad
vota
reddidit.
Siquidem
cuprum,
iam
est
metallum
completum,
non
facilè
destructibile,
aut
retrocedens
ad
sui
principia.
Adeò,
licèt
ignis
atrocitate,
minuatur:
attamen
quicquid
ejus
avolaverit,
verè
adhuc
metallum
est,
ob
rationes
superiùs
allatas.
Equi¬
dem
inter
venas
metallicas,
nulla
ęquè
difficulter,
ad
perfectionem
metallicam
adducitur,
ipso
cupro
(quod
testatur
Georg.
Agricola)
siquidem,
ad
mi¬
nimum
novies
recoqui
postulat,
antequam
inde
cuprum
emanet.
ubi
interim
aliorum
metallo¬
rum
venę,
primâ
liquatione
suum
fundunt
thesau¬
rum.
Perfectionem
itaque
cupri
Vena
acquirit,
per
sequestrationem
partium,
sibi
à
nativitate
mi¬
starum.
Sunt
autem
hae,
quae
primo
enti
suo
adhuc
alligatae
sunt:
unde
proinde
cuprum
iam
perfe¬
ctum,
respuit,
resistitque
quàm
pertinaciter,
disso¬
lutioni
sui
corporis:
ac
per
consequens,
nec
potest
inde
haberi
perfectum
vitriolum
Medicum,
quod
virtutem
habeat
de
sulfure
Veneris.
Quippe
hoc,
non
est
è
cupro
separabile,
nisi
per
omnimodam
corporis
metallici
destructionem,
prout
antè
do¬
cui.
(18).
Partes
ergo
venae
cupreae,
à
naturâ
metallicâ
procul
remotae,
ac
primo
enti
viciniores,
tribuunt
vitriolo,
vim
medicam,
factitio
chalcantho
dene¬
gatam.
Nam
vitriolum
vulgate,
ac
vile,
ad
mini¬
mum
toto
octiquo,
suas
spirat
exhalationes,
ut¬
cunque
flagrant
issimis
rem
verberum
flammis
urgea¬
tur.
Quò
ergo
venam,
liberior
est
ab
alienam
maligin¬
tate,
viciniorque
fuerit
primo
enti
eneris,
remo¬
tior
nempe
à
metallicam
cupri
constitutione:
eo
sal
ejus,
propriâ
sponte
innatum,
illique
colli¬
quatum,
vitriolum
profert
inculpatius,
spiri¬
tusque
ditiores
suppeditat,
medendoque
aptio¬
res.
k
3