159
CAPUT
IX.
(135).
Crampi
caussas
latuisse.
(136).
Scholarum
neglectus.
(137).
Gradus
dolorum.
(1).Dolor
nephriticus,
è
primariis
ac
molestissimis
unus,
immanis,
&
atrox
plurimùm.
Scholae
enim,
tanti
doloris
causam,
attritum,
ab
arenâ
vel
calculo
factum,
accusâsse,
quiescunt.
(2).
Mihi
autem
persuasi,
illâ
responsione
nil
prorsus
satisfactum.
Ideoque
ulteriùs
inquisivi.
Eò
quòd
minutulus
calculus
aliquis,
è
rene
labens,
primis
vicibus
im¬
maniùs
doleat,
quàm
grandior
postmodum
ali¬
quis,
quem
tamen
indubium
est
plus
suo
attritu,
ureterem
torquere,
excoriare,
atque
distendere.
Si
quidem
adultis
non
ampliùs
indies
accrescunt
partes
spermaticae
primae
constitutionis,
adeoque
nec
ureter
ampliatur
pòst
per
tot
calculorum
de¬
scensum.
Denique,
exile
sabulum
suo
saepe
dolore
permolestum
fuit,
suumque
hominem
in
cubile
dejecit
ejulantem,
antequam
è
rene
prodiret
quodque
ideo
nunquam
adhuc
affrictu
vel
attritu
suo
injurium
fuit.
Nec
etiam
sat
est,
pro
tam
a¬
cerbi
doloris
causa
propriâ.
at
totali,
dixisse
attri¬
tum.
(3).
Nam
ureter
toto
suo
ductu,
non
habet
com¬
mercium
inserti
sibi
nervi;
qui
ideo
deberet
etiam
sensu
carere,
ac
per
consequens,
etiam
dolore.
(4).
Si¬
quidem
Scholae,
dolorem
definiunt,
tristem
sensa¬
tionem,
ab
irruente
nocuo
factam.
Si
ergo
tenue,
insipidumque,
omnis
acrimoniae,
&
attritus
expers
sabulum,
parvusue
grumus,
non
sit
insons,
quia
nec
indolens:
certè,
de
causis,
prosapia
sensùs,
at¬
que
doloris,
cum
suis
circumstantiis,
attigisse,
non
erit
tractatui
Lithiasis
incongruum.
Primò
ita¬
que,
&
in
limine
sensùs
Tactùs,
dolor
aestimandus
venit.
(5).
Etenim
proinde
Scholae,
docent,
cerebrum,
esse
sensuum
omnium,
motuum,
ac
per
conse¬
quens,
quoque
doloris
ac
insensationis,
prima¬
rium