217
CAPUT
IX.
mistis,
ab
indignatione
&
metu:
sive
ex
agoniâ,
profectis.
Animadverti
nimirum
sedulò,
contra¬
cturam
in
unoquoque
propemodùm
dolore.
Ad¬
eò
ut
oblato
laedente
occasionali,
statim
pars
laesa,
velut
per
crampum
contracta,
corrugataque,
dolo¬
rem
manifestet
suum.
Est
nimirum
natura,
ubique
tam
prona
in
crampum,
ut
nemo
virorum
cacatu¬
riat,
cui
confestim
scrotum,
utut
laxum,
statim
non
crispetur,
&
corrugetur.
Ob
insiti
enim
spiri¬
tus
naturalem
aversionem,
ab
obiecto
dolente,
do¬
lor
perpetim,
quasi
comitem
habet,
sui
membri
crispationem.
Est
&
praetereà
dolor,
in
parte
stabi¬
lis,
prout
in
ulcere,
vulnere,
apostemate,
etc.
Hic
enim,
ex
solâ
merâque
indignatione
aestuat.
Hic
enim,
non
se
ita
propriè
contrahit,
prout
in
dolo¬
ribus
convulsivis:
sed
liquorem
sui
nutrititium
li¬
quat,
commutatque
in
acrem,
salsum,
virulentum,
ac
tandem,
in
vesicantem,
vel
escharoticum,
indu¬
cta
transfert
nequitia.
Sunt
insuper
dolores
ali¬
quot
obtusi,
profundi,
modestè
rodentes,
ac
stupi¬
diores,
quique
errore
digestionum,
exorbitant,
morosam
potiùs
iracundiam,
quàm
furorem
vitae,
secuti.
Itaque
dolor
omnis,
è
tristi
affectione
ob¬
iectorum,
causatur
occasionaliter,
Ab
ipsa
autem
vitâ,
immediatè
procedit,
tanquam
testimonium
sensùs.
Imò
pathemata
animae
sensitivae,
in
pro¬
priam
organorum
perniciem,
dolor
non
rarò
de¬
notat.
Eò
quod
ista
anima,
apprehendat
illas
par¬
tesmalè
affectas,
tanquam
sui
proprio
vitio
insur¬
gentes,
ac
quasi
murmurantes,
has
nititur
corrige¬
re,
castigare,
&
saepè
etiam
perdere.
(117).
In
propositis
itaque
terminis
de
Lithiasi,
uterus
Duelech,
solâ
sui
convulsione,
ingentes
primitùs
movet
dolores:
qui
assuetis,
tandem
mitiores
evadunt,
ob
mino¬
rem
scilicet
animae
indignationem.
Hinc
enim
pueri,
mejunt
procul,
senes
vero
propè.
Quia
pue¬
rorum
o
5