219
CAPUT
IX.
brevient,
aut
contrahant,
(ut
apertè
docent)
non
fiet
saltem
nervorum
attractio,
per
motum
arbi¬
tralem.
Admiror
quoque
hâc
in
parte,
Scholarum
hactenus
celebratas
stupiditates.
Nam
imprimis,
nervus,
non
aliàs
quàm
vena,
differt
à
musculo.
Hęc
quidem,
cruorem
defert
ad
musculum,
&
ille,
mo¬
tum.
Dein,
praeter
binas
spasmi
causas,
ab
Hippo¬
crate
fortè
inventos,
Galenus
tertiam
insuper
ad¬
didit,
in
Scholis
admissam,
nempe
virulentam
qua¬
litatem.
Etenim
viderat
Galenus,
ab
ictu
serpen¬
tum,
spasmum
consequi,
nec
tamen,
ictum
etsi
in¬
tumesceret
membrum,
adhuc
potuit
credere,
reple¬
tionem,
spasmum
effecisse.
(121).
Defectuosus
imprimis
quod
nesciat,
an
nervus
ici
debeat
ut
convellatur,
an
verò
musculus.
Tum,
quòd
fiant
mortales
con¬
vulsiones,
in
torminibus,
sumtoque
helleboro,
absque
ullâ
nervorum
laesione,
inanitione,
reple¬
tione.
vel
veneno
colico.
Tertiò,
defectuosus
et¬
iam,
quòd
cum
in
spasmo,
fiat
membri
retractio,
&
musculi
accurtatio,
non
distinxerit
(ut
Principem
Medicinae
alioqui
decebat)
cur
venenum,
muscu¬
lum
contrahat,
aut
abbreviet,
relinquendo
sic
obs¬
curitatem
priorem.
Siquidem
Galenus
dicit
no¬
men
Medici,
esse
inventorem
occasionis.
Quod
nomen
hoc
loco
amisit.
(122).
Quartò
denique.
Si
spa¬
smus
contingat
ab
inanito,
repletoque
nervo:
id
est,
propriâ
nervi
passione:
an
ergo
venenosa
qua¬
litas,
imprimi
debeat
in
nervum,
vel
in
musculum,
ut
inde
spasmus
eveniat?
Quintò,
defectuosus
mansit
Galenus,
&
cum
eo
sequaces
Scholae,
cur
ictus
serpentis,
venenosa
pharmaci
qualitas,
etc.
fiant
propria
passio
motûs
voluntarii,
suorumque
organorum.
Si
venenum
enim,
debeat
imprimi
in
musculum,
ergo
nervus
desinet
esse
subiectum
proprium
spasmi,
&
per
consequens,
frustra
suppo¬
nitur,
atque
requiritur
ejus
inanitio,
vel
plethora.
Sin