6
DE
FEBRIBVS
vero
Scholae
febrim
definiunt,
quòd
sit
calor
prae¬
ter
naturam,
accensus
primùm
in
corde,
dein
de¬
latus
per
totum
corpus.
(addam
ex
mente
illarum,
Actiones
plerasque
laedens.)
(3).
Apex
rei
est,
quòd
genus
definiti,
sive
essentiam
febris,
vocant
ca¬
lorem
non
qualemcunque:
sed
eum,
qui
praeter
naturam
fuerit,
&
gradu
suo
laeserit.
(4).
Adeóque
cùm
calor
ille
sit
essentialis
febri,
deberet
impri¬
mis
ita
esse
à
febri
inseparabilis,
ut
febris
mentaliter
concipi
nequeat,
quin
individuus
sit
illi
comes
ca¬
lor
iste.
Imprimis
se
noviter
objecêre
Castrenses
febres,
quae
citra
sitim,
ac
manifestum
calorem,
accidunt.
Id
est,
ab
initio
in
finem
vitae
usque,
abs¬
que
calore
suam
peragunt
tragoediam.
(5).
Si
dicant
has
febres
Veteribus
ignotas,
nec
ideò
sub
defi¬
nitione
comprehensas;
(6).
concludo
saltem
inde,
has
febres
nec
ideo
esse
posse
febres,
vel
febrium
es¬
sentiam
non
alligari
necessariò,
sed
tantùm
per
ac¬
cidens,
calori.
Dein
iterum,
quòd
definitio
fe¬
brium
ab
olim
tradita,
&
hodie
etiamnum
in
Scholis
servata,
non
sit
adaequata
naturae
febrili.
Ac
tertiò,
quicumque
frigus
penetrabile
medulli¬
tus
per
horas
aliquot
senserit,
febrium
principiis,
non
persuadeat
tamen
febrim
sibi
inchoatam,
vel
adesse,
sed
alium
affectum
hactenus
anonymum.
Etenim
quanquam
concutiatur
rigore,
dentibus
quatiat,
labrisque
prae
frigore
liveat,
persuadeat
tamen
sibi
per
ejusmodi
squalores,
febrium
initia
illa,
non
esse
febrium
initia:
Neque
enim,
qui
ta¬
libus
initiis
moritur
(quòd
plerumque
in
Inter¬
mittentibus
fit)
verâ
febri
extinctum,
credat
qui
volet:
etenim
non
soleo
de
contingentibus
sensu¬
notis,
alium
advocare
Iudicem
praeter
tactum.
Ita
enim
stupidus
sum,
quòd
de
sensibilibus,
non
nisi
sensuum
judicio
sto.
(7).
Medici
verò,
opinionis
eterum
tenaciores,
subterfugiunt
in
latibula,
ut
Galeni