16
DE
FEBRIBVS.
tana
continuò,
&
diutissimè.
(13).
Imo
nec
est
gradus
caloris
fimi
adaequatus,
ut
à
putrido
centro
disper¬
gatur
usque
in
plantas
pedum:
quin
prius
corporis
centrum
exurat,
ubi
putridus
is
humor
restagna¬
ret.
Est
ergo
exemplum
fimi
plane
impertinens
febribus,
eoque
magis,
quod
non
docent
frigus,
tempore
prius,
calore.
Quinimo
in
naturâ,
nu¬
spiam
putrefactio
causat
calorem,
multoque
mi¬
nus
in
vitalibus.
(14).
Nam
in
putrefiente,
est
necessa¬
rium
frigus,
si
vita
spoliatur,
quae
nobis
fons
calo¬
ris
est.
Et
enim
diebus
intercalaribus
Intermitten¬
tium,
non
querimur
de
aestu,
aut
nos
molestat
fri¬
gus:
quando
tamen
supponunt
humores
putre¬
fieri.
Itaque
si
calor
&
frigus
causaliter
succedant
in
putrefacto,
sitque
in
febrium
accessu
frigus
semper
ante
calorem,
frigus
est
magis
nativum
pu¬
trido,
quàm
calor.
Idcirco
enim
à
duratione
fri¬
goris
in
febri
metimur
morbi
diuturnitatem,
non
autem
à
calore.
Tandem
ostendi
omnem
calorem
febrilem,
esse
prorsus
ab
Archeo,
ideoque
cessare
ante
mortem:
quando
attamen
frigus
&
putredo
invalescunt
magis.
Implicat
etiam,
quòd
calor
fe¬
brilis
esset
à
putrido,
&
primum
succenderetur
in
ipso
cordè,
unde
putredo
exulat.
(15).
Denique
non
accenditur
calor
in
fimo
à
putredine
sui,
Nam
si
quotidie
novâ
equi
urinâ
irroretur,
ne
quidem
in
annum
incalescet.
(16).
Certum
est
autem,
quod
urina
non
praeservet
à
putredine,
quam
verius
augeret.
Verius
enim
calores
è
thermis,
vel
calce
desum¬
psissent:
sed
horum
calorum
causas
magis
ignora¬
bant:
quapropter
facilius
aestimarunt,
unius
fimi
equini
putredinem
accusasse.
Nec
erat
cur
potius
à
calore,
quàm
à
frigore,
aliísque
symptomatibus
febrilem
essentiam
mutuarent,
cum
sint
paria
ac
socia
febrium
accidentia.
Itaque
semper
studue¬
runt
debellare
accidentia
producti:
quia
radices
ignora¬